Huisdieren
Huisdieren
Hinken in de achterbenen treft jaarlijks tussen de 10 en 50 procent van de melkkoeien. De duidelijke tekenen van hinken bij koeien omvatten een gebogen rug wanneer het dier loopt en een abnormale gang. Deze koeien bevoordeel een of beide achterbenen. Kreupele koeien eten minder, vertonen een lagere seksuele activiteit en verliezen gewicht. Het kan maanden duren voordat ze herstellen, afhankelijk van de oorzaak van de zwakte.
Zwakte in de achterbenen van koeien kan te wijten zijn aan abnormaal grote uieren, die de houding en gang vervormen. De enorme uieren veroorzaken voetschade en daarmee gepaard gaand hinken bij melkkoeien. Volgens professor Christine Nicol van de Universiteit van Bristol in het Verenigd Koninkrijk, worden moderne melkkoeien gefokt om disproportioneel grote uieren te hebben, waardoor hun achterbenen permanent worden gespreid.
Moderne melkkoeienrassen, hoewel groter dan hun voorgangers, worden vaak nog steeds gehuisvest in stallen die zijn gebouwd voor veel kleiner vee. Melkkoeien moeten vaak met hun achtervoeten in de servicegang staan. Deze koeien staan in hun eigen mest, wat de hoeven van de dieren verzacht en infectie veroorzaakt. Dit probleem wordt verergerd door het feit dat silage, die vaak aan melkkoeien wordt gegeven in plaats van hooi, nattere mest oplevert. Deze koeien plassen ook vaker, beide dragen bij aan een voortdurend nat mengsel in de gangen.
Botulisme bij koeien wordt veroorzaakt door dezelfde groep bacteriën die ziekten zoals tetanus en blackleg veroorzaken. Deze bacteriën vormen sporen die de bodem besmetten. Aangetaste koeien worden zwak een tot zeven dagen na het innemen van het toxine dat door de bacteriën wordt geproduceerd. Zwakte wordt doorgaans eerst gezien in de achterbenen. De toxines beïnvloeden zenuwprikkels naar de spieren van de koe en de symptomen van de ziekte variëren sterk. Koeien kwijlen vaak en kunnen geen voedsel in hun mond houden. Een aantal aangetaste koeien zal binnen een dag sterven, terwijl andere een matige zwakte vertonen die weken aanhoudt.
Deze grubben zijn de larven van de hielvlieg. Vrouwelijke noordse grubben leggen eieren, die na twee tot zes dagen uitkomen, op de poten van rundvee. Larven migreren naar gebieden naast het ruggenmerg van de koe, waar ze zwelling veroorzaken. De larven maken een gat in de huid van het dier om te ademen en verdubbelen in lengte na twee keer vervellen. Kalveren, jaarlingen en ondervoed vee zijn vatbaarder voor de grubben dan volwassen koeien. Larven veroorzaken ontsteking en weefselschade terwijl ze migreren naar de rug van de koe, terwijl diegenen die sterven in de regio van het ruggenmerg verlamming of zwakte in de achterbenen veroorzaken.
Teenulcera, zoolulcera, zoolfracturen, witte lijnlesies en hielhoornerosie vertegenwoordigen mechanische oorzaken van hinken, evenals gladde vloeren, niet-meegeefende en hellende loopwegen. Laminitis, een aandoening die ontstaat wanneer weefsel tussen het pedaalbeen en de hoefwand van de koe ontstoken raakt, vertegenwoordigt een metabole oorzaak van hinken.