Kooivermoeidheid is een voedingsziekte die vaak kooilegkippen plaagt tijdens de piek van de eierproductie. De ziekte kan ook kalkoenen en eenden treffen. Gebrek aan juiste voeding bij getroffen vogels resulteert in zachte botten, soms veroorzakend dat de poten van de vogel krommen, waardoor het vermogen om te staan of te lopen belemmerd wordt. Het voeren van de juiste verhoudingen calcium en fosfor en andere voedingsstoffen kan de ziekte voorkomen en zelfs omkeren als het vroeg genoeg wordt opgemerkt.
Benodigdheden
- Calcium
- Fosfor
- Vitamine D3
- Beweegruimte
Instructies
- Geef vogels voer met een verhouding van 2 tot 1 calcium tot fosfor. De verhouding van calcium tot fosfor is belangrijk voor normale botverkalking. Een overmaat aan calcium of fosfor kan rachitis veroorzaken, een andere term die voor de aandoening wordt gebruikt.
- Aanvullend voer met vitamine D3. Vitamine D3 reguleert de absorptie van calcium. Bij vogels die lijden aan kooivermoeidheid, verhoog de dosering tot drie of vier keer wat de fabrikant aanbeveelt.
- Controleer schimmel en schimmels. Toxinen in schimmel en schimmels worden mycotoxinen genoemd en kunnen het vermogen van een vogel om voedingsstoffen op te nemen beïnvloeden. Vervang elk voer dat is besmet met schimmel, schimmels of toxinen.
- Laat vogels bewegen. Leghennen die in kooien zijn opgesloten, zijn het meest gevoelig voor kooivermoeidheid. Vogels de kans geven te bewegen kan helpen om kooivermoeidheid te voorkomen en te behandelen. Vogels zijn spontaan hersteld van de ziekte wanneer ze uit kooien werden gelaten om te bewegen.
