Nefritis is de ontsteking van een of beide nieren. Pyelonefritis bij koeien is infectieuze nefritis veroorzaakt door een bacteriële infectie van de nier. Deze infectie is meestal het resultaat van een oplopende infectie van de onderste urinewegen. Pyelonefritis, algemeen bekend als nierinfectie, komt vaak voor, maar wordt vaak verkeerd gediagnosticeerd. Het kan zich voordoen als het enige gezondheidsprobleem of secundair aan andere tegelijkertijd optredende infecties. Met zorgvuldige observatie en een paar diagnostische hulpmiddelen, kunnen symptomen van nierinfectie worden geïdentificeerd en met succes behandeld.
Acute klinische tekenen
- Acute of plotselinge aanvang van een infectie kan koorts veroorzaken bij runderen van 103,5 tot 105,5° F. Sommigen kunnen lijden aan eetlustverlies, stoppen met eten en anorectisch worden. Melkproductie bij lacterende koeien kan afnemen. Problemen met urineren, frequent en overmatig urineren of staan met een gebogen rug zijn veelvoorkomende tekenen van een nierinfectie. Runderen die buigen in hun buik, rondlopen of rusteloos zijn, kunnen tekenen vertonen van koliek geassocieerd met de pijn veroorzaakt door zowel nierinfectie als nier- of ureterontsteking. Na het kalveren (na geboorte), elk dier dat tekenen van koliek vertoont, moet worden beschouwd als een kandidaat voor nierinfectie.
Chronische klinische tekenen
- Runderen met chronische nierinfecties kunnen hun symptomen volledig anders uiten. Over een periode zal gewichtsverlies optreden dat leidt tot anorexie. De vacht van een dier met een infectie zal dof en ruw zijn. Als het lacteert, is de melkproductie slecht bij een chronisch geïnfecteerd dier. Tekenen omvatten ook overmatige afgifte van urine (polyurie) of diarree. Moeilijk urineren, verkleurde of abnormale urine en uitrekken of een holrug verschijning zijn geassocieerd met infectie. Een laag aantal rode bloedcellen (anemie) kan ook een gevolg zijn van nierinfectie. Nierpijn die vaak geassocieerd wordt met chronische infecties, kan uitdrukking geven aan symptomen.
Subklinische tekenen
- Subklinische (niet-ontdekte) of latente nierinfecties zijn veel moeilijker te diagnosticeren. Runderen met bestaande medische aandoeningen kunnen ook een nierinfectie met zich meedragen. Omdat sommige van deze problemen duidelijker tekenen hebben, kan de nierinfectie aanwezig zijn maar niet zichtbaar (latent). Tijdens de eerste paar maanden van lactatie kan een koe verschillende stoornissen afzonderlijk of tegelijk ervaren, inclusief metritis, ontsteking van de baarmoeder, en mastitis, ontsteking van het uier. Deze aandoeningen kunnen de tekenen van nierinfectie maskeren. Externe fysieke tekenen kunnen moeilijk te zien zijn tijdens een evaluatie. Manipulatie en onderzoek van de voortplantingsweg van runderen via rectale palpatie kan nodig zijn om te bepalen of er nierpijn of ontsteking is.
Diagnose
- Het evalueren van klinische tekenen kan nuttig zijn, maar moeten meestal worden gecombineerd met andere vormen van diagnose. Bijvoorbeeld, koorts treedt op bij acute infecties, maar niet altijd bij chronische. Verschillende methoden kunnen worden gebruikt om een nauwkeurige diagnose te verkrijgen. Rectale palpatie kan de vergroting van de linker nier detecteren bij unilaterale of bilaterale infecties. Echter, tenzij de rechter nier extreem vergroot is met een chronische infectie, kan palpatie het niet detecteren. Vaginale palpatie maakt het mogelijk om subtiele uretervergrotingen te detecteren die rectale palpaties niet onthullen. Urineonderzoek is nuttig bij het identificeren van abnormale niveaus van witte en rode bloedcellen, eiwitten en bacteriën, vooral bij runderen die geen klinische tekenen vertonen. Bovendien zal een urinekweek de infectieuwe organisme bepalen en helpen bij het kiezen van een geschikt antibioticum.
Behandeling
- Behandeling van een koe met een nierinfectie is gebaseerd op de uitkomst van de urinekweek als een wordt uitgevoerd. Het identificeren van het organisme dat de infectie veroorzaakt en zijn antimicrobiële gevoeligheid zal dicteren welk antibioticum wordt voorgeschreven door de behandelende dierenarts. Het gekozen antibioticum moet hoge concentraties in de urine handhaven. Het geselecteerde antibioticum mag geen nefrotoxisch (giftig of schadelijk) effect hebben op de nieren. Gebruik altijd medicijnen die goedgekeurd zijn voor gebruik bij runderen. In ernstige gevallen kan chirurgie nodig zijn om een enorm vergrote en geïnfecteerde nier te verwijderen. Dit type vergroting wordt meestal gedetecteerd door een rectale palpatie. Snelle detectie en nauwkeurige en tijdige behandeling zouden een volledig herstel moeten waarborgen.
