Huisdieren
Kippengriep wordt van nature door vogels gedragen. Het is ook bekend als vogelgriep. Hoewel het wilde vogels meestal niet aantast, kan het dodelijk zijn voor gedomesticeerde vogels zoals kippen.
Er zijn twee typen kippengriep: hoog pathogeen (HPAI) en laag pathogeen (LPAI). LPAI komt meestal voor in watervogels en veroorzaakt weinig tot geen symptomen bij gedomesticeerde vogels. HPAI daarentegen is dodelijk voor vogels zoals kippen. Er zijn slechts twee stammen van hoog pathogene vogelgriep.
De American Veterinary Medical Association stelt: "Vogelgriep is ongebruikelijk in de meeste commerciële pluimveestallen in de Verenigde Staten; het wordt het vaakst geïdentificeerd in pluimvee dat buiten wordt gehouden of dat in contact komt met wilde vogels."
Kippengriep wordt overgedragen door contact tussen geïnfecteerde en gezonde vogels. Ze kunnen de griep ook opvangen door te drinken, eten of een gebied aan te raken dat besmet is door een geïnfecteerd dier. Vogels scheiden het virus uit via secreties uit neus, ogen en mond, en ook via hun droppingen. De verspreiding geschiedt door transport van vogels en migratie.
In milde gevallen kan er sprake zijn van verstrengelde veren of een daling in eiproduktie. Soms blijft het onopgemerkt. In ernstige gevallen verspreidt de griep zich snel door de kudde en beschadigt inwendige organen. Volgens de Centers for Disease Control kan de sterfte 90 tot 100 procent bereiken binnen 48 uur.
Mensen kunnen vogelgriep opvangen via contact met vogels die de ziekte dragen of plaatsen waar hun secreties voorkomen. Dit is echter zeldzaam. Bij mensen lijken de symptomen op die van de menselijke griep: koorts, keelpijn en hoesten.
De CDC noemt twee medicijnen die vogelgriep bij mensen kunnen behandelen: oseltamivir en zanamivir, maar er moet meer onderzoek gedaan worden om hun effectiviteit te bepalen.