Kalfjes worden pas officieel koeien wanneer ze een kalf gebaren. Voor melkvee-kalfjes is dat ongeveer op 2-jarige leeftijd. Deze jonge moeders zijn zelf nog niet volledig uitgegroeid op het moment van hun eerste kalving. Over het algemeen duren melkvee-zwangerschappen ongeveer negen maanden, maar verschillende rassen hebben specifieke zwangerschapslengtes.
Eerste dekking
- Kalfjes ervaren doorgaans hun eerste oestrus tussen de 11 en 13 maanden. Puberteit treedt op wanneer kalfjes een bepaald gewicht bereiken. Wanneer ze ongeveer 60 procent van hun volwassen gewicht bereiken, meestal tussen de 14 en 16 maanden, worden ze gedekt. De meerderheid van melkveebedrijven gebruikt kunstmatige inseminatie voor het fokken van koeien; ongeveer 30 procent van de kalfjes wordt natuurlijk gedekt – bij de stier uitgezet – volgens een website van de Universiteit van Wisconsin. Aangezien ze nog niet hebben geworpen, zijn kalfjes niet in een melkveekudde.
Ras en zwangerschap
- De zwart-witte Holstein is verreweg het meest voorkomende melkveerras in de Verenigde Staten. Volgens een website van de West Virginia Universiteit duurt de gemiddelde Holstein-zwangerschap 279 dagen, en die van de Jersey is één dag minder. De Ayrshire's gemiddelde zwangerschap duurt ook 278 dagen; de Guernsey's gestatie gemiddeld 284 dagen; de Bruin Zwitserse, 290 dagen. Veel hangt af van de individuele koe. Een melkveebedrijf dat goede records bijhoudt weet dat bepaalde koeien een bepaald aantal dagen na dekking kalven, elke keer. Aangezien dit de eerste zwangerschap van het kalf is, is nog geen patroon vastgesteld.
Zwangerschapsverlies
- Ongeveer 3 procent van de drachtige kalfjes zal dat eerste kalf afvallen. De primaire oorzaken van abortus bij melkvee-kalfjes zijn boviene virale diarree, infectieuze boviene rhinotracheïtis en leptospirose. Deze ziekten veroorzaken abortus op ongeveer het halverwege punt van de zwangerschap. Vaccineren tegen deze ziekten als kalf en voor de dekking zijn effectieve manieren om hun risico te elimineren. Melkvee-kalfjes die natuurlijk gedekt worden, in plaats van door kunstmatige inseminatie, kunnen de venerische ziekte vibriose oplopen. Het vaccineren van het kalf voor vibriose voor de dekking verlaagt de mogelijkheid van abortus aanzienlijk, wat in het eerste trimester optreedt.
Bevalling
- Het uier van een kalf begint een paar maanden voor de bevalling te vergroten, terwijl het gevestigde uier van een koe pas kort voor de bevalling opmerkelijk voller kan worden. Wanneer de eerste weeën van het kalf beginnen, scheidt ze zich van de kudde, wordt onrustig en heeft geen eetlust. Na het breken van de vruchtwater en het begin van zware weeën, arriveert het kalf. Het eerste kalf is waarschijnlijk het moeilijkste dat ze ooit zal werpen. Vanwege onervarenheid en relatieve bekkenmaat is de sterftecijfer voor kalfjes en hun kalveren hoger dan die van volwassen koeien. Op het moment van de eerste bevalling van het melkvee-kalf – het moment dat ze een koe wordt – heeft ze ongeveer 82 procent van haar volwassen grootte bereikt.
