Huisdieren
Huisdieren
Bloedonderzoek wordt routinematig bij een paard gedaan voor zowel diagnostische als preventieve redenen. Bloedtests kunnen helpen de oorzaken van symptomen zoals vermoeidheid of rusteloosheid te beperken. Ze kunnen ook een vroegtijdige waarschuwing geven voor problemen die zich nog niet hebben getoond in het dagelijkse gedrag van het paard. Die problemen omvatten lever- of nierschade evenals algemene infecties. Een typisch paarden bloedpaneel kan een groot aantal resultaten opleveren, en hier zijn de meest voorkomende getallen.
Gamma-glutamyltransferase is een enzym dat betrokken is bij leverfunctie. Hoewel GGTP-waarden om verschillende redenen kunnen stijgen, is het een zeer nuttige maatstaf omdat het alleen leverfunctie bijhoudt. Als de resultaten hoger zijn dan het normale bereik van 3-30 IU/liter tijdens of na een uithoudingsrit, moet er onmiddellijk een afspraak met de dierenarts worden gemaakt.
De pO2, pCO2, sO2 en Hb-waarden van een paard meten de hoeveelheid zuurstof die de weefsels bereikt. Zuurstofopname kan worden vertraagd of geblokkeerd door een aantal infecties. De getallen kunnen ook worden beïnvloed door uitdroging of bloedarmoede. Normale waarden kunnen variëren afhankelijk van de conditie van het paard en de inspanning die het de afgelopen week heeft geleverd. Over het algemeen zijn de normale bereiken die u bij een gezond paard zou kunnen verwachten, pO2-waarden tussen 30-16 mmHg, en pCO2-waarden van 50-96 mmHg; een Hb-waarde van 10-18 en een sO2-waarde van ongeveer 60.
In tegenstelling tot de meeste andere dieren is diabetes bij paarden zeldzaam. Dus abnormaal hoge insulinewaarden zijn waarschijnlijk te wijten aan factoren zoals voedingsmanipulatie en/of een overschot aan adrenaline, wat plaatsvindt na een lange training. Lage glucosewaarden zijn een groter probleem en kunnen het gevolg zijn van glycogeenuitputting. Het gemiddelde bereik voor insuline bij paarden is tussen de 69 en 122 mg/dl.
CPK, LDH, SGOT/AST zijn enzymen die helpen bij het diagnosticeren van de aanwezigheid van spierletsel of -ziekte, de ernst en progressie ervan. Er is geen algemeen "gezond" bereik voor deze enzymen. In plaats daarvan is het nodig om de resultaten van meerdere testrondes bij te houden en eventuele veranderingen te combineren met andere factoren zoals vermoeidheid, spierpijn of andere zichtbare fysieke letsels.
Deze test meet de hoeveelheid zuurstof die in rode bloedcellen kan worden vervoerd. Te weinig zuurstof en het paard krijgt niet het zuurstof dat de spieren nodig hebben om op piekprestaties te werken. Te veel zuurstof en het bloed begint te verdikken en de bloedstroom wordt beperkt. Een normaal bereik zou 14,5 tot 15,5 gm/100 ml bloed zijn. Waarden onder 12,5 en boven 16,0 zullen de prestaties beïnvloeden.