Huisdieren
Huisdieren
Sommige schaapskwekers ontdekken dat het houden van zogenaamde 'haarrassen' - rassen die een haarachtige vacht afwerpen in plaats van geschoren te hoeven worden - economisch voordeliger is voor de kleine boer. In een interview met Sheep Industry News in januari 2006 legt Eric Dalton uit Etowah, Tennessee uit hoe het houden van grasetende Katahdin-schapen zijn familie in staat stelt vleeslammertjes het hele jaar door te produceren, terwijl ze tijd en geld besparen op scheren en voer. Boeren in de Verenigde Staten fokken nu een aantal soorten haarschaap, waarvan de meeste het resultaat zijn van kruisingen tussen Afrikaanse en Europese rassen.
Michael Piel ontwikkelde het Katahdin-ras op zijn Piel Farm in het noordoosten van Maine door West-Afrikaanse haarschaap te kruisen met Wiltshire Horn-schapen uit Wales in 1976. Hij noemde het ras naar Mount Katahdin, de hoogste bergtop in Maine. Deze rustige, robuuste schapen leveren magere, mildgesmakte karkassen op onder hun grove bovenvacht en kunnen elke kleur of kleurencombinatie hebben. In de winter groeien ze een erg dikke ondervacht die samen met de buitenste lagen in warm weer afvalt. Volwassen ooien wegen 55 tot 73 kg, जबकि rammen kunnen 82 tot 113 kg wegen. Deze schapen worden vroeg volwassen en volwassen ooien werpen meestal tweelingen; af en toe komen gezonde drillingen of vierlingen voor.
Van op een afstand lijken deze middelgrote, romeinneusige vleesschapen op kleine herten, met hun bruine en getande vachten, zwarte neuzen en contrasterende zwarte onderdelen. Hun middel- tot dikke haar valt in de lente uit, en in koudere klimaten groeien Blackbellies vaak een beschermende wol-ondervacht in de herfst. Deze ondervachten vallen in de lente samen met de bovenvachten uit. Oorspronkelijk gefokt op het eiland Barbados, maar waarschijnlijk gekruist met Afrikaanse rassen die op slavenschepen meekwamen, passen Blackbellies zich snel aan verschillende omgevingen en temperatuurbereiken aan. Ooien produceren gemiddeld twee lammertjes per worp met een worpinterval van acht tot negen maanden.
Te vinden in de tropische regio's van Zuid-Amerika, de Britse Maagdeneilanden, de Verenigde Staten en Afrika, vormen St. Croix-haarschaap ongeveer 10 procent van de wereldwijde schaappopulatie dankzij hun vermogen om twee lamworpen per jaar te produceren. Deze hoornloze, witgeharde vleesschaap wegen 90 kg voor rammen en 68 kg voor ooien, en vertonen een resistentie tegen inwendige parasieten die andere schapen niet hebben. De St. Croix groeit een gladde, dikke haarvacht met een zachtte ondervacht in de winter die in de lente uitvalt en nooit geschoren hoeft te worden. Volwassen rammen ontwikkelen een dikke, leeuwachtige manen om hun nek die tot aan hun knieën kan reiken.
Dorper-schapen zijn in de jaren '30 in Zuid-Afrika ontstaan uit een marktvraag naar mout en lammetjes voor export naar Engeland. Tegenwoordig telt het Dorper-ras meer dan 10 miljoen dieren in Zuid-Afrika en is het een van de snelst groeiende rassen in de Verenigde Staten. Een kruising tussen de Dorset Horn en de Blackhead Persian, zijn robuuste Dorper-ooien die zwaar gespierde, snelgroeiende lammertjes werpen die in elke omgeving gedijen. De twee kleurvarianten van dit ras zijn de Blackhead Dorpers, een wit schaap met een zwarte kop en oren, en de helemaal witte White Dorpers. Als alle haarschaap groeien Dorpers een zware wintervacht die van nature in de lente uitvalt.