Kenmerken van ezels

Ezels, ook wel assen of burro's genoemd, werkten als trekdieren toen de conquistadores Mexico en Zuid-Amerika binnenvielen. Ze vervulden dezelfde rol toen Amerikanen de West temden. Zelfs in moderne tijden dragen deze dieren nog steeds zware lasten in omgevingen die niet gunstig zijn voor paarden of met hoge armoedecijfers. Je kunt ezels ook vinden in dierentuinen of rondlopend in Noord-Afrika.

Fysieke kenmerken

Op veel manieren zien ezels eruit als een kleine, compacte versie van een paard. Maar de oren van een ezel worden veel langer dan die van paarden, terwijl hun hoeven kleiner en ronder zijn. Ezels kunnen grijsbruine, zwarte of voskleurige vachten hebben, vergezeld van strepen, vlekken, oortekeningen, witte snouten, oogringen of witte buiken. Hun staarten zien eruit als de staart van een koe -- dun met een kwastachtig uiteinde. Als je de manen of staart van een ezel aanraakt, zul je merken dat ze stijf en grof zijn, meestal recht omhoog steken. De grootte van ezels varieert. Miniature Mediterrane ezels worden nooit groter dan 91 cm in hoogte. De standaard vrouwelijke ezel bereikt ongeveer 137 cm terwijl de mannelijke ongeveer 142 cm bereikt. Vrouwelijke ezels die groter zijn dan de standaard ezel worden beschouwd als Mammoth stock.

Gedragskenmerken

Ezels kunnen een scala aan emoties tonen, van vriendelijk en warm tot absolvolkoppig en lui. Ze kunnen vrij tolerante zijn, als ook soms depressief. Deze wezens bezitten een goede hoeveelheid intelligentie, waardoor ze trainbaar zijn. Je kunt een ezel trainen om een kudde runderen, schapen of geiten te bewaken tegen hondenaanvallen zoals wolven. Echter, ezels en boerderijhonden komen notoir niet goed met elkaar overweg. Zodra een ezel aan kinderen gewend is, maakt ze een wonderbaarlijk rijhuisdier. Je zult merken dat je ezels het meest levendig worden in de avond, hoewel ze actief blijven overdag en 's nachts. Wanneer ze worden geprikkeld, bedreigd of bang, kunnen deze dieren bijten, met beide achterbenen trappen of ervandoor gaan.

Voortplanting

Mannelijke ezels worden jacks of jackasses genoemd, terwijl vrouwelijke ezels jennies worden genoemd. Wanneer een jack en jenny paren, geven ze geboorte aan een veulen. Soms paren ezels met paarden. Een jack en een merrie creëren een muil. Wanneer een jenny en een hengst voortplanten, hebben ze een hinny. De meeste muilen en hinnies kunnen niet voortplanten. De zwangerschap van een ezel duurt ongeveer 12 maanden en leidt doorgaans tot een enkel veulen. Het babyezel kan binnen enkele minuten na de geboorte staan en blijft ongeveer de eerste vijf maanden van zijn leven bij zijn moeder. Ezels leven over het algemeen tussen de 25 en 30 jaar.

Eetgewoonten

Als herbivoren grazen ezels op gras en hooi. Aangezien deze wezens minder eiwit nodig hebben dan paarden, moet je ze alleen graan met weinig eiwit geven. Voedsel zoals luzerne en weelderig lentegras kan ervoor zorgen dat een ezel vet wordt en een vetrol op zijn nek ontwikkelt, die hij waarschijnlijk de rest van zijn leven zal hebben. De dierentuin van Honolulu voedt zijn ezels met gras, hooi, dierentuinration en af en toe een wortel of appel als speciale traktatie.

Met betrekking tot boerderijdieren