Huisdieren
Menselijke oogbollen en koeienoogbollen zijn op veel manieren structureel vergelijkbaar. Zowel menselijke als koeienoogbollen hebben de sclera, of het witte deel van de oogbal, het hoornvlies of de heldere structuur over de iris en pupil, de lens, het glasvocht, het netvlies en de choroïde. De choroïde is de laag van de oogbal die tussen het netvlies en de sclera ligt. Het voorziet het netvlies van bloed. De verschillen liggen in de grootte van de oogbal, het tapetum lucidum (reflecterende kwaliteit) in het koeienoog, het vermogen om kleuren te onderscheiden, visuele helderheid en de functionele voordelen voor elke soort in zijn omgeving.
Volgens het Journal of Experimental Biology is de straal van de gemiddelde koeienoogbal 15 mm. Dit vertaalt zich in een diameter van 30 mm. Bronnen variëren over de grootte van de gemiddelde menselijke oogbal, maar de algemene consensus is 24 mm. Alle anatomische structuren van de oogbal die koeien- en mensenogen gemeen hebben, zijn groter in de koeienoogbal.
Elke keer dat een dier, zoals een koe, naar koplampen van een auto of naar de flits van een camera kijkt, lijken zijn ogen te gloeien. De anatomische structuur die ervoor zorgt dat het oog van een koe licht op die manier reflecteert, is het tapetum lucidum. Het tapetum lucidum is een gebied met chartreuse pigment dat zich net onder het netvlies bevindt op het niveau van de choroïde, aan de achterkant van de koeienoogbal. Deze structuur zorgt ervoor dat licht dat het oog binnendringt in het oog reflecteert en lage lichtniveaus versterkt om het nachtzicht van de koe te verbeteren. Deze structuur is niet aanwezig in mensenogen.
Koeien zien niet alleen zwart en wit. Echter, de verdeling van staaf- en kegelcellen in het netvlies van de koe staat hen niet toe om kleuren op dezelfde manier te waarnemen als mensen. Niemand kan nauwkeurig beschrijven hoe koeien kleuren zien, maar de verdeling van de staaf- en kegelcellen in het netvlies duidt erop dat ze, op een minder nauwkeurig niveau dan mensen, kunnen onderscheiden tussen kleuren zoals rood en groen, blauw en geel, en natuurlijk zwart en wit.
Het tapetum lucidum fungeert om het nachtzichtvermogen van de koe te vergroten. Echter, de interne lichtreflectie die het veroorzaakt, kan leiden tot verlies van visuele helderheid overdag. Het is moeilijk om het zicht van een koe in termen van 20/20 uit te drukken omdat ze niet met ons kunnen praten. Echter, microscopische evaluatie van het netvlies en het visuele systeem van een koe suggereert dat het oog van de koe in staat is om te zien op een niveau dat ongeveer 20/80 overdag zou kunnen overeenkomen.
Wij mensen vertrouwen op ons scherpe, heldere dagzicht om in onze wereld te functioneren. Koeien hebben geen helder zicht nodig om voedselbronnen en water te vinden. Ze hebben goed nachtzicht nodig en het vermogen om de beweging van een potentiële roofdier te detecteren. Hun ogen zijn goed ontworpen voor dit doel. De verdeling van staaf- en kegelcellen in het koeienoog zorgt ervoor dat ze visuele helderheid opofferen in vergelijking met mensen, maar ze krijgen een verhoogd vermogen om 's nachts beweging te zien, wat hen helpt te overleven in hun leefgebied.