Wetenschappers wijzen vaak op habitatvernietiging als een belangrijke oorzaak van zeldzaamheid en uitsterven, omdat het:
- Toegang tot voedsel, water en schuilplaatsen vermindert.
- Broed- en nestplaatsen elimineert.
- Migratieroutes en mobiliteit verstoort.
- Kwetsbaarheid voor roofdieren vergroot.
- Concurrentie en ziekteoverdracht verergeren.
- Genetische diversiteit in gefragmenteerde populaties vermindert.
- Ecosysteemprocessen zoals bestuiving en voedingsstofkringlopen verandert.
Habitatbehoud en -herstel zijn daarom cruciale strategieën voor de bescherming van zeldzame en bedreigde soorten.
Met betrekking tot boerderijdieren
