Huisdieren
De meest voorkomende vroege symptoom is haaruitval, vooral op de staart. Soms begint het aan andere plekken, zoals de onderkant van de poten. Met de tijd verspreidt de haaruitval zich over het hele lichaam. Verwar dit niet met de normale mol in het vroege voorjaar, maar twijfelachtige haaruitval moet door een dierenarts gecheckt worden, zeker als de fret ouder is dan 4 jaar.
Een fret met bijnierschorsziekte verandert van temperament. Sommige worden constant moe, anderen agressiever. Fretten met intacte geslachtsorganen worden vaak hyperseksueel. Maar ook gecastreerde fretten tonen seksueel gedrag omdat de bijnierschorsen te veel seksuele hormonen produceren. Reuen hijgen vaak andere fretten of voorwerpen, bij fretinnen zwelt de vulva op en kan er afscheiding zijn.
Reuen met bijnierschorsziekte ontwikkelen vaak een vergrote prostaat. Dit zorgt voor vaker plassen in kleinere hoeveelheden. De fret kan ongemakkelijk lijken of geluiden maken tijdens het plaspostuur, met weinig tot geen urine. Fretinnen zijn veel vatbaarder voor urineweginfecties bij vergrote vulva. Ze kunnen urine verliesen, schreeuwen bij plassen en vaker plassen. Plasproblemen kunnen ook tot verhoogde dors leiden.
Minder vaak, maar een symptoom is verlies van spiertoon, vooral in de achterpoten. Dit leidt tot een lompere gang of ernstige loopproblemen. Dit wijst vaak op een vergevorderd stadium. Als de fret zijn eetlust verliest, kan de spierverzwakking erger worden.