Welk voer eet een zeepaardje?
Het zeepaardje is een vis die in ondiepe, tropische wateren voorkomt. Het is het enige dier ter wereld waarbij de mannen ongeboren baby's dragen. Een volwassen exemplaar kan tot 35 cm lang worden, en de dieren leven in groepen die kudden worden genoemd. Het zeepaardje is een carnivoor en heeft een specifiek dieet en eetgewoonten vanwege zijn fysieke kenmerken.
Eetgewoonten
- Het zeepaardje heeft geen tanden of maag. Het voedsel dat het eet, passeert zeer snel door zijn spijsverteringsstelsel. Dit betekent dat het constant moet eten om in leven te blijven. Het is geen sterke zwemmer, dus het kan zijn prooi niet vangen. In plaats daarvan neemt het een eethouding aan door zijn staart om zeegrassen en koraal te wikkelen. Het gebruikt vervolgens zijn verlengde snuit als een stofzuiger en zuigt voedsel naar binnen dat voorbij drijft. Baby zeepaardjes kunnen tot 10 uur per dag eten.
Schaaldieren
- Het zeepaardje leeft van schaaldieren. Hoofdvoedselbron is artemia. Een jong zeepaardje kan tot 3.600 artemia per dag eten. Andere schaaldieren die het eet, omvatten caridean garnalen, mysid garnalen, amfipoden en peracariden. Amfipoden worden het meest in het voorjaar en de zomer gegeten. De schaaldieren worden geheel ingeslikt of worden in de snuit opgelost terwijl ze worden opgezogen.
Ander voedsel
- Zeepaardjes vullen hun dieet ook aan met plankton. Andere voedingsmiddelen omvatten larvale vissen, copepoden, side swimmers en bodembewonende ongewervelden.
Dieet van huiszeepaardje
- Een huiszeepaardje dat in de wild is gevangen, heeft een dieet van levend voedsel nodig. Als het zeepaardje in gevangenschap is geboren, kan het wennen aan het eten van bevroren voedsel. Artemia is een belangrijk onderdeel van het dieet van elk huiszeepaardje. Ander levend voedsel kan rotifers, geestgarnalen, isopoden, schoonmaakgarnaal larven en levendbarende jongvisjes omvatten. Bevroren voedsel kan krill, daphnia en verrijkte artemia zijn. Het dier is een langzame eter, dus als het in een bak zit met agressieve eters, kan het verhongeren. Eigenaren moeten ervoor zorgen dat hun zeepaardje genoeg voedsel heeft.
