Huisdieren
Huisdieren
Dolfijnen kunnen op verschillende manieren verstrikt raken in visnetten:
1. Verstrikking:
Kieuwnetten: Dit zijn grote, verticale netten die in de waterkolom hangen. Dolfijnen kunnen erin zwemmen en verstrikt raken, vaak aan hun vinnen of staartvinnen.
Drijfnetten: Deze netten zijn lang en drijven aan het oppervlak en worden vaak gebruikt voor het vangen van tonijn en andere pelagische vissen. Dolfijnen kunnen erin verstrikt raken, vaak aan hun koppen of lichamen.
Bodemnetten: Deze netten worden over de zeebodem gesleept en vangen vissen en ander zeeleven. Dolfijnen kunnen erin verstrikt raken, vooral als ze dicht bij de bodem zwemmen.
Andere netten: Dolfijnen kunnen ook verstrikt raken in andere soorten visnetten, waaronder omwikkelnetten, drievoudige netten en zelfs kreeftenfuiken.
2. Bijvangst:
Dolfijnen worden soms als bijvangst gevangen in visserijen die op andere soorten zijn gericht. Dit betekent dat ze onbedoeld worden gevangen. Bijvoorbeeld, dolfijnen kunnen worden gevangen in tonijn-omwikkelnetten, dit zijn netten die worden gebruikt om scholen tonijn te omsingelen.
Bijvangst kan optreden omdat dolfijnen vaak in dezelfde gebieden zwemmen als de doelvissen, waardoor het voor vissers moeilijk is om ze te vermijden.
Gevolgen van verstrikking:
Verdrinking: Dolfijnen kunnen verdrinken als ze in netten verstrikt raken en niet aan het oppervlak kunnen komen om te ademen.
Verstikking: Zelfs als ze aan het oppervlak kunnen komen, kunnen dolfijnen verstikken als hun ademhaling wordt belemmerd door het net.
Wonden: Dolfijnen kunnen ernstige wonden oplopen door verstrikking, waaronder snijwonden, schaafwonden en gebroken botten.
Verhongering: Dolfijnen kunnen ook sterven aan verhongering als ze niet kunnen eten terwijl ze in een net verstrikt zitten.
Oplossingen:
Wijzigingen in visgerei: Er zijn verschillende manieren om visgerei te wijzigen om het risico op verstrikking van dolfijnen te verkleinen, zoals het gebruik van grotere maaszijden in netten, het gebruik van akoestische afschrikmiddelen en het gebruik van netten die zijn ontworpen om dolfijnen los te laten.
Vispraktijken: Vissers kunnen ook technieken gebruiken die het risico op bijvangst verkleinen, zoals het vermijden van gebieden waar dolfijnen bekend staan om zich te verzamelen.
Internationale regelgeving: Er zijn internationale regelgevingen om het risico op verstrikking van dolfijnen te verkleinen, maar deze regelgevingen zijn niet altijd effectief.
Het is belangrijk op te merken dat verstrikking een grote bedreiging is voor dolfijnen wereldwijd. Veel organisaties werken eraan om het risico op verstrikking en bijvangst te verkleinen, maar er moet meer worden gedaan om deze dieren te beschermen.