Huisdieren
Haaien handhaven een hoge concentratie ureum in hun bloed en weefsels als een belangrijke aanpassing voor osmoregulatie in de mariene omgeving. In tegenstelling tot de meeste botvissen, die stikstofhoudend afval voornamelijk als ammoniak uitscheiden, behouden haaien ureum om hun interne zoutgehalte in evenwicht te brengen met het omringende zeewater. Dit vermindert de osmotische gradiënt tussen hun lichamen en de oceaan, waardoor ze water kunnen besparen en uitdroging kunnen voorkomen.
Haaien produceren ook trimethylamine N-oxide (TMAO), dat eiwitten stabiliseert en verder helpt bij osmoregulatie. Hoewel kleine hoeveelheden ureum een metabolisch afvalproduct kunnen zijn bij veel vissen, is het voor haaien een centraal onderdeel van hun interne chemische balans.