Huisdieren
Huisdieren
Aquariumzout wordt vaak gebruikt om zieke en gewonde zoetwatervissen te behandelen. Zout bevordert het genezen van wonden en doodt externe parasieten. Het wordt ook gebruikt om te voorkomen dat nitriet via het proces van osmose in het lichaam van een vis komt. Zoetwatervissen kunnen een laag zoutniveau verdragen, maar niet zo veel als een vis in zout water zou doen. In tegenstelling tot zeewater, dat een hoge concentratie opgeloste zoutionen bevat, heeft zoet water een lage tot bijna geen concentratie van de stof.
Natriumchloride wordt verkocht als koosjer zout, zeezout en keukenzout. Marinesezout is het type zout dat op de wegen in de winter wordt gebruikt om ijs te smelten. Aquariumzout is keukenzout dat geen anti-klontermiddelen of jodium aan heeft toegevoegd. In tegenstelling tot chloor, verdampt zout of natriumchloride niet van nature uit het water. Dit betekent dat als je blijft zout toevoegen zonder het geëvaporeerde water aan te vullen of 25 procent van het water in je zoetwatertank per week te verversen, de niveaus (gemeten in delen per miljoen of ppm) blijven stijgen en uiteindelijk zo'n hoog niveau bereiken dat het giftig is voor je vissen.
Zout wordt aan zoetwatertanks toegevoegd om parasieten, zoals Ich, te behandelen en om ziekten te voorkomen. Zout wordt ook gebruikt om het vermogen van een vis om nitriet op te nemen te verlagen, wat een bijproduct is van de natuurlijke afbraak van visafval door nuttige bacteriën. Het vermogen van zeezout of aquariumzout om vele visziekten te genezen en stress veroorzaakt door een overdracht naar een nieuwe vissentank te voorkomen, leidt ertoe dat velen geloven dat het het ultieme remedie voor zoetwatervissen is. Hoewel het lijkt alsof het wonderen verricht voor de gezondheid van een vis, kan te veel zout in tankwater ze daadwerkelijk schaden.
Osmose is de beweging van waterstoffenmolekülen door een selectief doorlaatbaar membraan van een cel in het lichaam van een vis. Waterstoffenmolekülen bewegen door celmembranen naar een gebied met een hogere concentratie oplosmiddelen, zoals natrium, chloride en nitriet, in een poging om de osmotische druk te handhaven. Osmotische druk is de waterdruk die nodig is om een gelijke hoeveelheid oplosmiddelen aan weerszijden van het membraan van de cel te hebben. Het lichaam van een vis bevat natrium- en chloride-ionen die door het bloed worden getransporteerd. Vanwege osmotische druk zal het tankwater proberen het verschil in osmotische druk tussen het lichaam van de vis en het water te reguleren, zodat de natrium- en chloride-ionen in de vis overeenkomen met de zoutniveaus in het tankwater. Dit is waarom aquariumzout geen nitriet verwijdert, maar voorkomt dat het lichaam van een vis het via osmose opneemt.
Door het principe van osmose te gebruiken, kun je zout aan tankwater toevoegen om nitrietvergiftiging bij je vissen te voorkomen. Nitriet wordt gemeten in delen per miljoen of ppm. Het is giftig wanneer het een niveau van 0,1 ppm in het tankwater bereikt. Zolang er 30 keer meer chloride-ionen dan nitriet-ionen in het water zijn, zal het lichaam van de vis het nitriet niet opnemen. Als het nitriet 0,1 ppm is, zou je voldoende aquariumzout moeten toevoegen om de chloridewaarden te verhogen naar 3 ppm. Meet de zoutniveaus met een water testkit en pas indien nodig aan door 1/2 theelepel aquariumzout toe te voegen. Wacht een nacht voordat het zout volledig is opgelost en verspreid in het water voordat je opnieuw test. Blijf 1/2 theelepel aquariumzout toevoegen totdat de chloridewaarden 3 ppm bereiken.