Huisdieren
Huisdieren
Spuitvissen kunnen zuurstof opnemen uit zowel water als lucht. Terwijl ze primair hun kieuwen gebruiken wanneer ze ondergedoken zijn, hebben ze ook een gespecialiseerd orgaan genaamd het suprabranchiale orgaan, gelegen boven de kieuwen, dat hen in staat stelt om periodiek atmosferische lucht in te ademen.
Spuitvissen bezitten conventionele kieuwen ontworpen om zuurstof uit water te absorberen. Wanneer ze ondergedoken zijn, pompen ze water door de mond en over de kieuwen, onttrekken opgeloste zuurstof voordat ze het door de kieuwspleten uitscheiden.
Dit accessorisch ademhalingsorgaan is een met lucht gevulde holte boven de kieuwen, bestaande uit bloedvaten en gespecialiseerd weefsel.
Wanneer de vis extra zuurstof nodig heeft, komt hij aan de oppervlakte en ademt hij lucht in door zijn mond. Zuurstof diffuseert in de bloedvaten binnen het orgaan, terwijl kooldioxide naar buiten diffuseert.
Spierbewegingen controleren de luchtuitwisseling. Wanneer de vis naar de oppervlakte stijgt, opent zijn mond en zet het orgaan zich wijd om lucht binnen te laten. Wanneer hij duikt, sluit de mond en comprimeert het orgaan om water buiten te houden.
Door zowel kieuwen als het suprabranchiale orgaan te gebruiken, kunnen spuitvissen overleven in zuurstofarme omgevingen en zelfs kortdurend buiten water ademen.