Huisdieren
Zaagvissen behoren tot de meest bedreigde mariene vissen ter wereld, en meerdere factoren verklaren waarom ze wettelijke bescherming krijgen.
Veel zaagvissoorten staan als bedreigd of ernstig bedreigd op de lijst van de International Union for Conservation of Nature (IUCN). Deze aanduiding biedt wettelijke waarborgen tegen jacht, visserij en handel.
Zaagvissen groeien langzaam en rijpen laat, wat betekent dat populaties niet snel kunnen herstellen van verliezen. Zelfs matige dalingen in het aantal volwassenen kunnen een instorting teweegbrengen vanwege hun lage voortplantingspercentages.
Zaagvissen zijn afhankelijk van estuaria, mangroven en kustwateren. Kustontwikkeling, vervuiling en overbevissing degraderen deze essentiële habitats, waardoor bescherming vitaal is voor herstel.
Commerciële visoperaties, met name garnalenvisserij, vangen vaak per ongeluk zaagvissen. Bijvangstreductieapparatuur, aanpassingen van vistuig en beschermde mariene gebieden kunnen helpen deze bedreiging te minimaliseren.
Voorlichting aan het publiek over het ecologische belang en de kwetsbaarheid van zaagvissen moedigt gemeenschapssteun aan voor natuurbeschermingsinitiatieven en helpt schadelijke menselijke interacties te verminderen.