Huisdieren
Vleermuizen en dolfijnen gebruiken beide echolocatie, een geavanceerd biologisch sonarsysteem, om te navigeren en voedsel te vinden.
Vleermuizen uitzenden hoge frequentie ultrasone roepen door hun mond of neus. Deze geluiden botsen tegen objecten en keren terug als echo's. Door de timing, frequentie en intensiteit van de echo's te interpreteren, kunnen vleermuizen de afstand, grootte, vorm en beweging van een object bepalen.
Dolfijnen produceren kliks met behulp van neuszakken, waarbij het geluid wordt gefocust via een vetachtig orgaan genaamd de meloen. De kliks reizen door het water en botsen tegen objecten. Dolfijnen ontvangen de terugkerende echo's via gespecialiseerd weefsel in hun onderkaak, dat de informatie naar hun binnenoor en hersenen verzendt.
Beide dieren vertrouwen op geluidsproductie, echo-interpretatie en geavanceerde neurale verwerking om effectief te jagen in omgevingen waar zicht beperkt is—donkere luchten voor vleermuizen en troebel water voor dolfijnen.