Huisdieren
Huisdieren
In het thuisaquarium is alkaliteit een waterparameter die u moet monitoren en begrijpen als u kwetsbare zee-ingewervelden gelukkig en gezond wilt houden. Alkaliteit speelt een rol in het vermogen van koralen om calcium op te nemen en hun skelet te behouden. Zoutwaterwezens vereisen extreem stabiele waterparameters. Monitor waterwaarden nauwkeurig, vooral in een rifaquarium.
U kunt alkaliteit op verschillende manieren beschrijven. Technisch gezien is het een meting van het vermogen van een gegeven watermonster om zuren te neutraliseren. Functioneel is dit hetzelfde als een meting van hoeveel calciumcarbonaat er is opgelost in aquariumwater. Dit hangt samen met pH, een meting van hoe zuur water is. Water met een hoge alkaliteit zal ook een hoge of basische pH hebben in plaats van een zure. Opgeloste mineralen zoals calciumcarbonaat dragen ook bij aan een verhoogde waterhardheid.
Omdat u alkaliteit op verschillende manieren kunt beschrijven en meten, kunt u het beschrijven met een paar verschillende meeteenheden, inclusief Duitse graden hardheid of dKH -- het Duitse woord voor "Duits" begint met een "d" en ze spellen carbonaten met een "K." Echter, testsets kunnen ook metingen produceren in delen per miljoen (ppm) of milliequivalenten per liter (meg/L). U wilt dat uw aquariumwater 7 tot 11 dKH heeft, wat hetzelfde is als 125 tot 200 ppm of 2,5 tot 4 meg/L.
Veel zoutwateraquaria hebben prominent koralen en andere ongewervelden die calcium uit het water opnemen. Koralen zijn afhankelijk van hard, alkalisch water rijk aan calciumcarbonaat om hun harde structuren te maken. Zelfs zachte koralen hebben alkalisch water nodig, aangezien ze calciumgebaseerde structuren in hun weefsels hebben ingebed. Zonder alkalisch water kunnen koralen en andere ongewervelden geen calciumgebaseerde structuren maken. In rifaquaria moet u uw alkaliteitsgehaltes controleren om ervoor te zorgen dat deze organismen kunnen overleven en gedijen.
Hoewel het testen van alkaliteit kritisch kan zijn, hoeft u het misschien niet voor alle zeeaquaria te monitoren. In een vis-enkel aquarium kunt u deze meting overslaan. Voor dergelijke tanks geven pH- en hardheidstests u een voldoende beeld van wat er aan de kant van waterchemie aan de hand is. Echter, in rifaquaria, of elk zoutwateraquarium met ongewervelden met schelpen of exoskeletten, moet u wekelijks alkaliteit testen, samen met pH, hardheid en andere parameters. U moet ook testen als u tekenen van problemen ziet, zoals langzame groei of anderszins ongezond uitziende koralen.