Huisdieren
Huisdieren
Zoutwatervissen leven in een natuurlijke omgeving waar de zoutniveaus veel hoger zijn dan in hun lichamen. Omdat zout een middel is dat water aantrekt en onttrekt, onttrekt het omringende zoutwater water uit de vis, zodat ze voortdurend water moeten drinken om het verloren water in hun systeem aan te vullen. Het proces waarbij water uit het lichaam wordt onttrokken door het omringende water met hogere zoutniveaus, staat bekend als osmose. Zowel zoutwatervissen als zoetwatervissen vertrouwen op osmose en diffusie om hun weefsels in gezonde conditie te houden.
Zoutwatervissen zijn perfect aangepast aan hun zoute omgeving en hebben osmose nodig om te leven. Het vervangingsvocht dat wordt opgenomen om het verloren water aan te vullen, wordt ontzout door een proces dat diffusie wordt genoemd. Diffusie stelt vissen in staat om in een toestand van constante osmose te leven.
Als een zoutwatervis wordt geplaatst in een omgeving die niet de overtollige zoutniveaus buiten bevat, zoals in zoetwater, zal hun natuurlijke neiging om water in te trekken en al het zout uit dat water te verwijderen, ertoe leiden dat de vis ontploft met water dat niet uit hen wordt verwijderd door hun omgeving.
Zoetwatervissen daarentegen zijn onderhevig aan een omgekeerd effect. De zoutniveaus in hun lichamen zijn hoger dan het omringende water buiten omdat dat water constant naar binnen wordt getrokken door het zoutgehalte in hun systeem. Zoetwatervissen drinken als gevolg geen water. Als ze in een zoutwateromgeving worden geplaatst, zouden ze letterlijk verdrinken in een zee van water omdat ze niet zijn ingericht om extra water in te trekken.