De geur van zeewater wordt vaak toegeschreven aan dimethylsulfide (DMS), een verbinding geproduceerd door zee-algen en fytoplankton. DMS heeft een sterke, prikkelende geur die als zwavelachtig, zout of visachtig kan worden beschreven.
Andere verbindingen die kunnen bijdragen aan de zeegeur:
- Ozon: Geproduceerd door interactie tussen zonlicht en zuurstof, ozon heeft een verse, scherpe geur vaak geassocieerd met het strand of de oceaan.
- Zeewier: De geur van zeewier kan worden beschreven als zout, aards of mosterdig, veroorzaakt door de afgifte van diverse chemicaliën en oliën uit afstervende zeewier.
- Zout: Zeewater bevat een hoge concentratie zout, wat een licht zoute of minerale geur kan geven.
- Vis en ander zeeleven: De aanwezigheid van vissen, schelpdieren en andere zeeorganismen kan ook bijdragen aan de algehele zeegeur.
Het is de moeite waard om te noteren dat de geur van de zee kan variëren afhankelijk van locatie, seizoens en weersomstandigheden.
