Huisdieren
De alkaniteit in visbakken verwijst naar de pH-schaal op een zuur/basis-schaal, en er zijn verschillende manieren om de alkaniteit te verlagen met behulp van zowel synthetische als organische methoden. Een normale pH-schaal voor een zoetwaterbak ligt tussen 6,5 en 7,5, wat een schaal is aan weerszijden van neutrale pH van 7. Een doel pH-schaal voor zeebakken ligt tussen 8,1 en 8,4. Voordat je de pH in een aquarium verandert, gebruik je een pH-teststrip set om te bepalen hoeveel verandering nodig is.
Synthetische pH-verlagers, zoals zuuradditieven, buffers en conditioners, zijn chemicaliën die de alkaniteit van bakwater verlagen. Veel synthetische behandelingen zijn strikt bedoeld voor ofwel zoetwater- of zeebakken, ook al werken ze op vergelijkbare manieren om de alkaniteit te verlagen. Voordat zuren kunnen worden toegevoegd om alkaniteit te verlagen, wordt een omkeer-osmose-eenheid gebruikt om de mineralen en hardheid uit het water te verwijderen. Buffers binden aan zuren en basen, maar veranderen niet de hoeveelheid zuur of base in de bak. Voordat je additieven koopt en aquariumwater behandelt, moet je zeker andere factoren uitsluiten die de pH-onbalans veroorzaken.
In tegenstelling tot synthetische behandelingen, omvatten organische methoden niet het toevoegen van chemicaliën, maar eerder het manipuleren van de omgeving in de bak om de juiste pH-niveaus te handhaven. Het gebruiken van veenmos in het filtersysteem kan helpen om op natuurlijke wijze pH-aantallen te verlagen; echter verandert die methode ook de kleur van het water in de bak. Het toevoegen van schoon drijfhout gekocht bij een visbenodigdhedenwinkel of het integreren van een luchtsteen in de bak zal ook de alkaniteit verlagen. Schelp en koraalskelet veroorzaken een stijging van de pH en kunnen daarom worden verwijderd om alkaniteit te verlagen.
Omdat gewoon kraanwater dicht in de buurt ligt van de pH die voor de meeste visbakken nodig is, kan preventief onderhoud pH en alkaniteit op de juiste plaats houden. Sommige visliefhebbers adviseren een waterverversing van 10 tot 15 procent per week, samen met het matigen van voerhoeveelheden en het handhaven van optimale bakbevolkingsaantallen. Aanvullende preventietechnieken zijn het controleren van pH-niveaus om de twee weken om ernstige veranderingen te voorkomen die dodelijk kunnen zijn voor vissen, en het zoveel mogelijk gebruiken van organische technieken om de juiste pH te handhaven om de hoeveelheid chemicaliën die aan de bak worden toegevoegd te verminderen.
Of je nu synthetische additieven of organische ingrediënten gebruikt, gebruik de kleinst mogelijke hoeveelheid om te voorkomen dat de vissen te veel worden gestrest door drastische pH-veranderingen. Regelmatig controleren van de pH-schaal zal de reikwijdte van de pH die je moet corrigeren verminderen als je bak gevoelig is voor schommelingen. Hoewel het behandelen van water voordat je het aan de bak toevoegt handig kan lijken, zal de pH veranderen wanneer je decoraties en vissen toevoegt. Om een gezonde bak te handhaven, behandel je de pH-niveaus wanneer de bak is ingericht met al zijn inhoud.