Huisdieren
Huisdieren
Ultraviolet sterilisatoren produceren licht dat bacteriën, virussen, algen en protozoa vernietigt. Het ultraviolette licht vernietigt het DNA in de cellen van deze levende organismen. Ultraviolet sterilisatoren zijn cilinders waar vijverwater doorheen wordt gepompt. Deze units kunnen zelfstandig of submersibel zijn. Externe, zelfstandige units zijn normaal gesproken zelfstandig en zijn uitgerust met hun eigen pomp en mechanisch filter. Vijverwater moet altijd eerst door een mechanisch filter gaan voordat het de ultraviolet sterilisator binnengaat om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk vuil wordt verwijderd.
Submersibele ultraviolette sterilisatoren worden doorgaans aangesloten op de bestaande filtratiebuizen of -slangen. Deze units ontvangen water van het hoofdfilterbak en worden niet aangedreven door hun eigen pomp. Submersibele ultraviolette sterilisatoren zijn cilinders die een behandelkamer en een lamp bevatten, verzegeld in een kwartsglasbuis. Submersibele ultraviolette sterilisatoren hebben hun eigen snoer. Door deze units stroomafwaarts van het mechanische filter te plaatsen, kunnen grote deeltjes puin uit het water worden gefilterd voordat het de sterilisator binnengaat.
Externe, zelfstandige ultraviolette sterilisatorunits hebben hun eigen toegewezen pomp en kunnen overal worden geplaatst. Deze units bevatten vrijwel altijd ook een mechanisch filter spons of soortgelijk materiaal en kunnen daarom afzonderlijk functioneren van het hoofdbiologisch filterbak. De pomp levert vijverwater aan de unit; de filterspons verwijdert deeltjes uit het water. Dit voorkomt dat de glasbuis -- die de lichtbron bevat -- bedekt raakt met puin. Deze units zijn niet afhankelijk van zwaartekrachtgevoed water van het hoofdfilterbak en kunnen worden verborgen in struikgewas of achter rotsen rond de vijver.
De waterstroom door een externe ultraviolette sterilisator, aangedreven door zijn eigen pomp, is gebalanceerd zodat de blootstellingstijd aan de lichtbron voldoende is voor het volume water dat door de unit wordt gepompt. Submersibele ultraviolette sterilisatoren zijn normaal gesproken aangesloten op de bestaande filterleidingen en ontvangen het volume water dat door het biologische filterbak wordt gepompt. Water kan daardoor te langzaam of te snel door de unit gaan. In deze gevallen kan de blootstellingstijd aan de lichtbron niet optimaal zijn.
Externe ultraviolette units zijn normaal gesproken zelfstandig en zijn beschikbaar met de benodigde leidingen en aansluitingen. Submersibele units, die in bestaande leidingen moeten worden aangesloten, vereisen mogelijk verschillende fittingen om ervoor te zorgen dat ze correct worden aangesloten. Als de bestaande leidingen te groot zijn, is een reducer nodig om de leidingen te laten passen op de inlet- en uitlaatmonden van de ultraviolette sterilisator.
Externe ultraviolette sterilisatoren zijn doorgaans duurder omdat ze een toegewezen pomp en mechanisch filter bevatten. Grotere units, ongeacht of ze submersibel of externe, zelfstandige units zijn, verbruiken meer energie dan kleinere units. Submersibele en zelfstandige units zijn even effectief in het vernietigen van eencellige algen en ziekteverwekkende organismen, mits hun lampen regelmatig worden vervangen. Zowel externe als submersibele ultraviolette units kunnen het hele jaar door draaien en kunnen veilig worden gebruikt in zoet- en zoutwatermilieus.