Huisdieren
Huisdieren
Aquariumchemie kan er ingewikkeld uitzien, maar een gesloten aquarium ecosysteem is eigenlijk vrij eenvoudig te beheren. Over het algemeen bevat een zoetwateraquarium slechts een paar belangrijke chemicaliën. Naast water circuleren er verschillende andere organische en anorganische verbindingen door een gesloten waterrijk ecosysteem.
Opgeloste zuurstof is cruciaal voor de levensvatbaarheid van een waterrijk ecosysteem. De term beschrijft vrije zuurstofmoleculen, niet gebonden aan stikstof, ammoniak of water, opgelost in het water zelf. Sommige vissen, waaronder betta's en andere goerami's, kunnen gedijen in zuurstofarme omgevingen. Andere, zoals zebradanio's, hebben snel stromend water met grote hoeveelheden opgeloste zuurstof nodig. Filters, luchtpompen en levende planten verhogen allemaal de hoeveelheid opgeloste zuurstof in een visbak.
Nitriet is een organische voedingsstofverbinding die hoogst giftig is voor bijna alle soorten zoetwatervissen. Nitriet ontstaat als bijproduct van visstofwisseling en de afbraak van organisch materiaal. In een nieuwe tank, waar de stikstofcyclus nog niet is opgebouwd, zijn nitrietwaarschijnlijk gevaarlijk hoog. Alleen regelmatige waterverversingen kunnen dit probleem voorkomen totdat de tank is "gecycled" door de juiste bacteriën.
Gespecialiseerde bacteriën converteren nitriet naar nitraat, een aanzienlijk minder giftige verbinding. De meeste vissoorten gedijen in tanks met nitraatniveaus onder de 20 ppm, maar kunnen overleven bij nitraatniveaus van wel 60 ppm. Levende planten nemen nitraat op uit het water en gebruiken het als een belangrijke voedingsstof voor groei en fotosynthese.
Fosfaat is een andere organische voedingsstof. Het is niet erg giftig voor levende vissen, maar het kan een scherpe toename van de hoeveelheid algen in een aquarium veroorzaken. Als een aquarium grote algenbloesems heeft, is het waarschijnlijk dat hoge fosfaatniveaus de schuldige zijn. Kraanwater, plantaardig afbrokkeling en visvoer kunnen fosfaat aan een aquarium toevoegen. Hoewel het de groei van levende bodemplanten kan ondersteunen, zijn meetbare fosfaatniveaus niet noodzakelijk voor de gezondheid van het aquarium.
Ammoniak is de ergste vijand van een visliefhebber en een van de meest voorkomende doodsoorzaken bij zoetwateraquariumvissen. Net als nitriet en fosfaat treedt ammoniak op wanneer organisch materiaal vervalt. Hoge ammoniakniveaus kunnen een opvallende urine-achtige geur in een visbak veroorzaken, gevolgd door de snelle dood van de vissen. Om gevaarlijk hoge ammoniakniveaus te voorkomen, voer je regelmatig waterverversingen uit, vooral in de vroege fasen van de instelling van het ecosysteem.