Japanse walvisvangst werd beperkt door een combinatie van internationale druk, juridische uitdagingen, activisme en binnenlandse factoren.
- Diplomatieke en economische druk: Landen zoals de Verenigde Staten, Australië en Nieuw-Zeeland drongen er bij Japan op aan om de walvisvangst te stoppen.
- Juridische uitspraken: In 2014 oordeelde het Internationale Gerechtshof dat Japanse wetenschappelijke walvisvangst in Antarctica niet legitiem was en beval de inperking van vergunningen.
- Publieke bewustwording en activisme: Media-aandacht en groepen zoals Greenpeace en Sea Shepherd trokken wereldwijde aandacht en verstoorden de activiteiten.
- Binnenlandse veranderingen: Veranderende publieke opinie in Japan en dalende winstgevendheid verminderde de steun voor walvisvangst.
Japan beëindigde zijn wetenschappelijke walvisvangstprogramma in Antarctica in 2018 en trad uit de Internationale Walvisvaartcommissie, hoewel het kustwalvisvangst binnen zijn soevereine wateren voortzet.
