Huisdieren
Huisdieren
Tankbezitters, vissers en visboeren worden getroffen wanneer virussen binnendringen in populaties zeevissen. Vissen gezond houden helpt hun immuunsysteem om potentiële virale infecties te bestrijden. Jouw taak omvat het handhaven van de juiste watertemperatuur en pH-waarden, het bieden van de juiste voeding en het minimaliseren van stress.
Het meest voorkomende virus dat zoutwatervissen aantast, is lymphocystis. Cichliden, killivis, snoek en zeebaars zijn enkele vissoorten die gevoelig zijn voor het virus. Groeien die eruitzien als wratten bedekken het lichaam, de kieuwen of de vinnen van de vis wanneer deze geïnfecteerd is met het virus. Ze kunnen grijs of roomkleurig zijn. Behandeling is over het algemeen niet vereist, en de groeien verdwijnen binnen een paar weken.
Virale hemorrhagische septicemie is een wijdverspreid virus dat zowel zoutwater- als zoetwatervissen infecteert. Het virus tast de interne organen en het immuunsysteem van de vis aan en is vaak dodelijk. Geïnfecteerde vissen verspreiden het virus via afvalstoffen en voortplantingsvloeistoffen. Wanneer de ziekte aanwezig is, kunnen vissen lijden aan bloedende kieuwen of ogen, opgezette buiken of uitpuilende ogen. Er kan ook interne bloeding optreden.
Een groep virussen die virale zenuwnecrose veroorzaken, staan bekend als betanodavirussen. Deze virussen beschadigen de centrale zenuwstelsels van geïnfecteerde vissen. Hoewel oudere vissen geïnfecteerd kunnen worden, worden de virussen over het algemeen aangetroffen bij jonge vissen, vislarven of larven. Volgens de website van de extensiedienst van de University of Florida zijn de vier soorten betanodavirussen: gestreepte jasper-zenuwnecrosevirus, barfin flounder-zenuwnecrosevirus, tijgerkogelvis-zenuwnecrosevirus en roodgevlekte zeebaars-zenuwnecrosevirus, elk genoemd naar de specifieke genetische analyse. Andere vissoorten kunnen deze virussen oplopen.
Direct contact tijdens zwemmen of broeden is hoe vissen rhabdovirus verspreiden; het tast over het algemeen baars, forel en zalm aan. Vissen met rhabdovirus vertonen veranderingen in zwemgedrag en gedrag, waaronder lethargie of hyperactiviteit. Er kan bloeding optreden rond de vinnen of achter de schedel. Dit virus veroorzaakt interne bloeding en bloedarmoede, waardoor aangetaste vissen bleek lijken.