Koudwatervissen in Michigan helpen
Er zijn veel manieren om koudwatervissen in Michigan te helpen, zoals het bestrijden van invasieve soorten die inheemse vissen doden, het herstellen van het leefgebied, en het bestrijden van parasieten en vervuiling.
Ernstige winters
- Ernstige winters, met langdurige ijsbedekking en sneeuw op de Grote Meren, zijn de hoofdoorzaak van hoge sterftecijfers van vissen. Winterdood treedt op omdat de ijsbedekking het meer afsluit van de atmosfeer zodat het niet kan herladen met zuurstofrijk lucht. Vissen happen naar lucht bij gaten in het ijs en sterven. De aantallen dode vissen zijn niet zichtbaar tot het voorjaar, wanneer kusten bezaaid liggen met ze.
U kunt het oppervlaktewater beluchten door buitenboordmotoren die aan steigers of boten zijn bevestigd gedurende vier uur te laten draaien, en dan naar een andere locatie te verplaatsen. Dit zal het water bewegen en de ijsbedekking verdund maken. Gaten prikken in de verzwakte gebieden zal ook helpen om zuurstof in de meren te krijgen. Voorzichtigheid is geboden omdat het ijs zwak kan zijn. De motor moet in diep water worden gelaten zodat de bodem niet wordt opgewirbeld. Dit is een korte-termijn oplossing.
Voedingsstoffen
- Bewoners die het hele jaar door aan het meer wonen, kunnen helpen door plantenmeststoffen uit het meer te houden. Deze voedingsstoffen komen uit afstroming van septische velden, bemeste landbouwgrond, afval van vee en watervogels. De extra voedingsstoffen verhinderen dat koudwatervissen gedijen. Een lange-termijn oplossing is om de bodem van het meer te baggeren, maar dit is kostbaar.
Vervuiling
- Michigan is een industriële staat met een gestage groei van stedelijke centra, die chemische vervuiling creëren. Volgens het Michigan Department of Natural Resources, kunnen stroomgebieden en moerassen de impact van afstroming van commerciële, residentiële en landbouwbronnen verminderen. Om afstroming te helpen beheersen, kunt u bomen planten, contact opnemen met lokale functionarissen over moerassen die opdroogt en schoolkinderen voorlichten over wetlands.
De Grote Meren ontvingen een subsidie van $9,2 miljoen om het visleefgebied te helpen herstellen. De fondsen zullen de kosten dekken van het verwijderen van twee betonnen dammen in Berrien om de visdoorgang te herstellen; het aanleggen van inheemse vispaaihabitats in St. Clair; het verwijderen van puin van Fordson Island, een vis- en wildreservaat in Detroit; en het verbeteren van dijken en kanalen, en het bouwen van een structuur voor visdoorgang om kustmoerassen in Erie te herstellen.
Invasieve soorten
- De snelle voortplantingscijfers en grootte van Aziatische karper die het Michiganmeer binnenkomen, vormen een hoog risico voor het ecosysteem door de koudwater soorten te doden. Om de inheemse vissen te helpen redden, combineren regionale en federale instanties inspanningen om een elektrische barrière te installeren om de Aziatische karper ervan te weerhouden het Michiganmeer binnen te komen.
Niet-inheemse zebra- en quaggamosselen ontbloten het Michiganmeer van levensondersteunende algen. Bovendien is de populatie van Diporeia ernstig uitgeput door mosselen. Diporeia lijken op minuscule garnalen en vormen de basis voor het voedselweb van de Grote Meren. Wetenschappers proberen te beslissen wat de beste aanpak is om de meren van mosselen te ontdoen.
Volgens de National Oceanic and Atmospheric Administration, moet u boten en aanhangwagens inspecteren op mosselen en watervegetatie en ze in de vuilnisbak weggooien. Laat al het water uit boten lekken, inclusief dat in het koelsysteem van de motor. Droog de boot en aanhangwagen en gooi aas in de vuilnisbak. Deze maatregelen zullen helpen de verspreiding van mosselen te stoppen.
Parasieten
- Zeelampreien zijn een invasieve soort parasieten. Uitgerust met een tandengekropte orale schijf, hecht de zeelamprei zich aan de zijkant van inheemse forellen, en kauwt een gat door de huid. De gastheer sterft vaak aan bloedverlies. Michigan State University, de University of Guelph in Ontario en het Hammond Bay Biological Station hebben ontdekt dat het doorbreken van de levenscyclus de sleutel is tot het beheersen van zeelampreien.
