De grijzewalvispopulatie was ooit tot aan de rand van uitsterven bejaagd, maar aanzienlijke beschermingsinspanningen hebben het herstel geholpen:
- Jachtmoratorium: Het verbod van de Internationale Walviscommissie uit 1986 op commerciële walvisvangst beëindigde de commerciële jacht op grijzewalvissen.
- Beschermde leefgebieden: Mariene beschermde gebieden en heiligdommen langs migratieroutes bieden veilige ruimtes voor broeden, voeden en rusten.
- Monitoring en onderzoek: Populatievolging en studies naar gedrag, bewegingen en ecologische behoeften.
- Vermindering van menselijke impact: Snelheidsbeperkingen voor schepen en richtlijnen voor walvisobservatie verminderen botsingen met schepen; kustontwikkeling wordt beoordeeld op milieueffecten; vervuiling wordt beheerst.
- Voorlichting en educatie: Educatieve programma's en verantwoorde walvisobservatiepraktijken bevorderen beschermingssteun.
Deze maatregelen hebben geholpen bij het herstel en gedijen van grijzewalvissen, hoewel voortdurende waakzaamheid nodig is.