Huisdieren
Viskweek wint aan populariteit als een manier om bedreigde vissoorten te redden, met name de blauwe vin tonijn. Het kweken van carnivore vissen zoals zalm en tonijn is minder efficiënt dan het kweken van omnivore vissen zoals tilapia. De toenemende vraag naar de populairdere carnivore soorten heeft het kweken ervan winstgevend gemaakt, ondanks het feit dat ze een vraag naar voer creëren die wilde visserijen moeilijk kunnen vervullen. Een enkele blauwe vin tonijn, bedreigd in de wild, verkoopt op de Japanse sushi-markt voor vele duizenden dollars.
Beslis welk type begrenzingsfaciliteit je wilt gebruiken. Dit omvatten open netten of kooien, vijvers, raceways en recirculatiesystemen. Tonijn wordt doorgaans gekweekt in open netten, dit zijn off-shore omheiningen van netten die zijn opgehangen aan oppervlakte-loopbruggen. Ze kunnen echter ook worden gekweekt in een recirculatiesysteem. Bij recirculatie is de omgeving afgesloten, en kunnen de vissen niet ontsnappen of de wilde populatie vervuilen met afval, parasieten of minder robuuste kweek. Een nadeel van het recirculatiesysteem is dat het elektriciteit vereist en minder winstgevend is.
Vang je stock. De meeste tonijn wordt in de wild gevangen en in een faciliteit opgevoed om het vetgehalte te verhogen (genaamd "toro" in Japan) om het smakelijker te maken. Pas recentelijk is blauwe vin tonijn uit ouders in gevangenschap opgevoed. Er is veel vooruitgang geboekt bij het ontwikkelen van volledig gekweekte blauwe vinnen, maar ze zijn nog steeds zeer duur om op te voeden.
Voer je stock. Een levensvatbare tonijnkwekerij vereist ongeveer 2.000 vissen op elk moment, en ze consumeren tonnen aan voer. Tonijn zijn carnivoren en eten andere vissen, gewoonlijk sardienen, haringen en ansjovis. Deze vissen zijn rijk aan oliegehalte.
Oogst je stock. Doorgaans gaan duikers de pen in en gooien de vissen in kleine boten totdat de aantallen zijn uitgedund en de vissen moeilijk te pakken zijn. Achterblijvers worden dan conventioneel gevangen met hengel en lijn.