Het lieveheersbeestje is een deel van de Coccinellidae keverfamilie, die bestaat uit ongeveer 5.000 verschillende soorten wereldwijd. Bijna alle lieveheersbeestjesoorten leven in gematigde klimaten waar loof zoals bomen, struiken en bloemen overvloedig groeien. Een typische levensduur van een lieveheersbeestje is één jaar; echter, sommige soorten kunnen tussen de twee en drie jaar leven als de omstandigheden gunstig zijn.
-
Levenscyclus van het lieveheersbeestje
- Een lieveheersbeestje zal doorgaans een week incuberen en uit zijn ei komen in larvenvorm. Het zal zich vervolgens voeden met kleine mijten of luizen en verder rijpen gedurende drie tot zeven weken. Na deze periode zal het een transformatie ondergaan, vergelijkbaar met een vlinder. In de popfase hecht de larve zich aan een blad en ondergaat metamorfose. Wanneer het proces voltooid is, komt een herkenbaar rood en zwart lieveheersbeestje tevoorschijn, klaar om zijn volwassen leven te beginnen. Volwassen lieveheersbeestjes hebben doorgaans een levensduur van één jaar in het wild.
Dieet van het lieveheersbeestje
- Lieveheersbeestjes zijn populair in landbouw- en tuinbouwkringen over de hele wereld vanwege hun plaagbestrijdende dieet. Ze consumeren planteneters zoals luizen, witte vliegen, schildluizen en mijten. In feite kan een enkel lieveheersbeestje tot 5.000 luizen consumeren tegen het einde van zijn drie- tot zeven weken durende leven als larve.
Lichaamskenmerken
- De familienaam Coccinellidae betekent "kleine bol," wat het koepelvormige lichaam van het lieveheersbeestje nauwkeurig beschrijft. Afhankelijk van de soort hebben volgroeide lieveheersbeestjes een lichaamslengte tussen 0,08 en 0,4 inch. Hun kenmerkende rode kleur en zwarte stippen zijn bedoeld om ze onappetitelijk te maken voor hongerige roofdieren, wat, als het succesvol is, hun levensduur in het wild verlengt.
Natuurlijke verdedigingen
- Bedreigde lieveheersbeestjes hebben twee natuurlijke verdedigingen. Ze doen of ze dood zijn wanneer een roofdier in de buurt is of scheiden een onappetitelijk vocht af uit de gewrichten van hun poten. Dit vocht laat een vieze smaak in de mond van de roofdier achter mocht het besluiten het lieveheersbeestje te eten. De opvallende kleuring van het lieveheersbeestje dient vervolgens als een herinnering voor roofdieren dat hun smaak de vorige keer eerder onappetitelijk was, wat de kans vergroot dat de roofdier in de toekomst een ander lieveheersbeestje links laat liggen. Deze natuurlijke reacties helpen de levensduur van het hulpeloze en kwetsbare lieveheersbeestje in het wild te verlengen.
Andere huisdiervervangers
