Huisdieren
Huisdieren
Kaalmuizen stammen af uit onderzoekslaboratoria. Door genetische mutaties missen ze de thymus, die deel uitmaakt van het immuunsysteem. Dit maakt ze gevoeliger voor ziekten en geeft ze een kortere levensduur dan vachtmuizen. Een vachtwijfje dat een kaalgen draagt, moet worden gebruikt omdat kaalwijfjes vaak niet goed genoeg melk produceren om een nest te voeden. Een kaalwijfje zal haar nakomelingen waarschijnlijk verlaten of opeten. Kaalmuizen zijn populair geworden als huisdier en kunnen geweldige huisdieren zijn als ze zorgvuldig worden gefokt. Je hebt het stamboom van het wijfje nodig om te helpen bepalen of zij een kaalgen draagt.
Plaats het mannetje en wijfje samen in een schone kooi. Het moet neutraal terrein zijn, niet de kooi van een van de muizen. Houd ze de komende dagen goed in de gaten om er zeker van te zijn dat ze niet vechten. Het zal ongeveer een tot vijf dagen duren voordat de paring plaatsvindt.
Verwijder het mannetje uit de kooi niet later dan 16 dagen nadat ze voor het eerst samen daarin werden geplaatst.
Controleer de vagina van het wijfje op een witte prop. Dit is hoe je kunt bevestigen dat een paring heeft plaatsgevonden, hoewel je niet kunt zeggen of ze zwanger is. Soms is de prop te diep om te zien.
Voeg extra vet en eiwit toe aan het dieet van het wijfje ongeveer negen dagen nadat de paring is bevestigd. Dit zorgt voor voldoende voeding voor het zich ontwikkelende nest. Je kunt haar eieren, havermout of zelfs puppykoekjes een keer per dag geven.
Wacht minstens 24 dagen vanaf het moment dat het mannetje en wijfje samen waren, of 19 tot 24 dagen na bevestigde paring. Het nest zal op een gegeven moment gedurende deze periode worden geboren. Aangezien het wijfje dat gebruikt moet worden behaard is, zal ongeveer de helft van de baby's behaard zijn en de andere helft kaal.