Huisdieren
Huisdieren
De meeste huismuizen zouden niet moeten worden gefokt en de meeste eigenaren van huismuizen zouden niet moeten proberen de muizen te fokken. Alleen muizen die superieur zijn aan gezondheid en temperament zouden moeten worden gefokt. Muizen die voor kweek worden gebruikt, zouden ook ten minst een vijf-generaties stamboom moeten hebben die een familiegeschiedenis van goede gezondheid toont.
Eigenaren die overwegen om hun muizen te fokken, moeten rekening houden met het risico om de moeder en alle baby's te verliezen. Zelfs als zwangerschap en bevalling goed verlopen, blijft het probleem van het vinden van een thuis voor de baby's. Het is moeilijk om adoptanten te vinden die hun geadopteerde muizen voor het leven zullen verzorgen.
Bokken (mannetjesmuizen) en zeepjes (vrouwtjesmuizen) moeten worden geïntroduceerd in een kooi die niet de voltijdse woning van een van beide muizen is. Dit helpt om territoriale geschillen te voorkomen. De meeste bokken en zeepjes zullen onmiddellijk vriendelijk tegenover elkaar worden of elkaar ten minste zullen verdragen. Zeepjes komen elke drie tot vijf dagen in de estrus (loop), dus de meeste zeepjes zullen binnen een tot vijf dagen na het samenplaatsen met een bok zwanger raken. Om de kans op zwangerschap te vergroten, laat bokken en zeepjes tot 16 dagen samen. Scheid de toekomstige ouders ten laatste op dag 16 om elke kans op een onbedoelde geboorte met de bok nog in de kooi te voorkomen.
Tijdens de eerste week van de zwangerschap van een muis is het onmogelijk om visueel te zien of ze zwanger is. Het dagelijks wegen op een gramweegschaal kan een gewichtstoename onthullen. De tepels van het zeepje kunnen prominenter worden. Subtiele gedragsveranderingen kunnen merkbaar zijn, vooral als de eigenaar de gebruikelijke gewoonten van het zeepje zeer goed kent.
In week twee van de zwangerschap van een muis is het mogelijk om enigszins een "babybuik" in haar maag te observeren. Het is mogelijk om de baby's in de baarmoeder van de muis te voelen aan het einde van week twee, maar dit wordt niet afgeraden. Palpatie door iemand anders dan een dierenarts kan een baby doden, wat potentieel sepsis kan veroorzaken en het verlies van alle baby's alsmede de moeder.
Tijdens week twee is het waarschijnlijk dat het zwangere zeepje voedsel gaat hamsteren en contact met de bok gaat vermijden, als ze nog samen worden gehuisvest.
De derde week van de zwangerschap van een muis wordt gekenmerkt door een snelle gewichtstoename. Sommige muizen op dit stadium zien eruit alsof ze een golfbal hebben ingeslikt. Anderen zien er misschien niet anders uit dan voor ze zwanger werden. De mogelijkheid om een zwangerschap op deze manier te verbergen maakt het cruciaal dat de bok en het zeepje op dag 16 worden gescheiden, zelfs als het zeepje er niet zwanger uitziet.
Muizen die op het punt staan om grote worpen te baren, kunnen ongemakkelijk en rusteloos lijken. Het is oké om een zwangere muis op dit moment vast te houden, maar wees voorzichtig en laat haar altijd op alle vier poten balanceren op je handen of schoot. Knijp nooit in de buik van een zwangere zeepje.
De meeste muizen bevallen gemakkelijk en zonder problemen. De baby's zullen hard piepen als ze honger hebben. Verstoor een muis niet gedurende twee dagen na de bevalling van een worp, behalve om drinkflessen en voerbakken te vullen. Zolang je blijft piepen horen, leven de baby's en gaan het goed. Complicaties tijdens de bevalling zijn zeldzaam en kunnen meestal door de muis zelf worden opgelost met de tijd, hoewel de baby's misschien niet overleven als complicaties de moeder ervan weerhouden om langdurig bij haar nest te zijn. Als een muis die leek te bevallen (frenzied nestbouwen, verstoppen in de nestdoos, kleine hoeveelheden bloed in het strooisel waargenomen) binnen 12 uur geen baby's heeft geproduceerd, is het tijd om naar de dierenarts te gaan.
Let op: Fok alleen als je voldoende thuis hebt voor de jongen en ervaring met zwangerschappen bij muizen.