Huisdieren
De verschillende soorten appelakkeriksen die geschikt zijn voor thuisaquaria, planten zich gemakkelijk voort. Het belangrijkste aandachtspunt is het houden van de baby slakken weg van de andere bewoners van het aquarium, vooral vissen, die ze misschien als smakelijke tussendoortjes zien. Afhankelijk van de soort appelakkerikse, kun je een groepje kleine slakken opfokken om te verkopen of voor je eigen aquarium of vijver. Algen etende appelakkeriksen, zoals Pomacea diffusa, zijn nuttig in aquaria. Veel hobbyisten vinden deze slakken op zichzelf al interessant; sommige appelakkeriksen hebben felgekleurde en decoratieve schelpen.
Bepaal de soort. Controleer je volwassen appelakkeriksen aan de hand van een determinatiegids, met speciale aandacht voor de schelpvorm. Leveranciers identificeren hun slakken soms verkeerd, en de verschillende soorten hebben verschillende behoeften.
Verwijder wat water uit je aquarium, zodat er een opening van enkele centimeters ontstaat tussen de eieren, die appelakkeriksen boven de waterlijn leggen, en het wateroppervlak. Een opening van 5 cm of meer voorkomt dat opportunistische vissen de eieren pakken en opeten, of dat de eieren verzadigd raken.
Verstuif het eiclonk lichtjes een of twee keer per dag. Hoewel je de eieren niet onder water moet dompelen, is het belangrijk om ze niet volledig uit te laten drogen.
Bekijk de eieren nauwkeurig. Zodra je ziet dat de kleine slakken beginnen te verschijnen, bevestig je een kweeknet direct onder de clonks. Alternatief, schraap de uitkomende eieren voorzichtig los met een plastic mes en doe ze in het kweeknet.
Voeg enkele takjes ondergedompelde planten toe aan het kweeknet en enkele drijvende planten. Deze bieden schuilplaatsen en wat voedsel.
Voed de juveniele slakken met sla, viskorrels en bevroren garnalen. Het exacte dieet hangt af van de soort. Verwijder onverteerd voedsel na een dag en vervang het door vers, zodat rottend voedsel het water niet verontreinigt.
Laat de slakken los in het hoofdaquarium zodra ze 1,25 cm of langer zijn en te groot zijn om lunch voor je vissen te vormen.