Slakken ademen via gespecialiseerde ademhalingsorganen die zijn aangepast aan hun leefomgeving:
- Longen: Land slakken, zoals tuinslakken, hebben longen die zuurstof uit de lucht halen.
- Kiemen: Water slakken, zoals zeeslakken, gebruiken kiemen voor zuurstofuitwisseling in water.
- Huidademhaling: Sommige soorten, zoals poelslakken, nemen opgeloste zuurstof direct op via hun huid.
- Mantelholte: Veel slakken hebben een mantelholte tussen lichaam en schelp, met ademhalingsstructuren zoals een longopening of kiemlocatie.
Deze aanpassingen stellen slakken in staat om succesvol zuurstof te verkrijgen, of ze nu op land of in het water leven.
