Huisdieren
Huisdieren
Python Molurus Bivttatus, de burmees python, is inheems in Zuidoost-Aziatische landen. De python is historisch gejaagd om zijn huid, bloed en galblaas voor volksgeneeskundige middelen. Het bezitten en verzorgen van een burmees python is een langdurige en dure verantwoordelijkheid.
De burmees python kan meer dan 25 jaar leven in gevangenschap en 200 pond bereiken met de omvang van een telefoonpaal.
De burmees python gedijt in het tropische regenwoud. Wanneer de python jong is, zal hij de bomen verkiezen; echter, wanneer hij te groot wordt, zal hij naar de grond en het water gaan. Pythons zijn uitstekende zwemmers.
Omdat sommige hobbyisten de verantwoordelijkheid voor de verzorging van een python niet aankunnen, worden velen in het wild losgelaten. Door de niet-geautoriseerde vrijlating kan de python de natuurlijke voedselketen verstoren, wat leidt tot inheemse dieren, zoals de Amerikaanse alligator, die hun eigen uitsterven tegenkomen.
Pythons die blootgesteld worden aan te hoge of te lage luchtvochtigheid lopen het risico op infecties tijdens het vervellen van hun oude huid. Er is een dodelijke ziekte bekend als Inclusion Body Disease (IBD), die het centrale zenuwstelsel van de python infecteert en wordt overgedragen door de spinnenmijt.
Kunstgras is een uitstekende keuze als bodembedekking voor het habitat omdat het eenvoudig te reinigen is. Gebruik nooit cederhoutschnipsels, omdat ze giftig zijn voor de slang. Een standaard gloeilamp kan een zonneplek creëren voor de python. Vermijd warme stenen, die brandwonden kunnen veroorzaken aan de onderkant van de slang.