Huisdieren
Huisdieren
Spinnen maken drie soorten webben, namelijk sheet webs (platte vellen van zijde), orb webs (circulaire webben met radialen) en spatial webs (grote hangende webben van onbepaald ontwerp en vorm). Het meest voorkomende web is het orb web, dat spinnen gebruiken om hun prooidieren te vangen. Alleen al het zien van een ingewikkeld ontworpen web maakt een persoon nieuwsgierig hoe zo'n klein wezen een web kan bouwen. Het maken van webben over lange afstanden vereist eigenlijk een beetje geluk aan de kant van de spin. De spin maakt gebruik van de wind om het web te laten plakken van punt A naar punt B.
Spinnen hebben speciale zijdeklieren, genaamd spinnerets, aan de basis van hun abdomen. Elke klier produceert zijde voor een ander doel. Doorgaans hebben wetenschappers zeven soorten zijdeklieren geïdentificeerd, maar elke spin heeft er enkele en niet alle zeven zijdeklieren. Niet alle spinnen maken webben, maar ze spinnen allemaal eicocons om hun eieren en jongen te beschermen.
Terwijl een spin zijde spint, vertrouwt hij op de wind om de draad te dragen. Als de wind het losse uiteinde neemt, blijft de spin de draad spinnen en, met wat geluk, hecht de draad zich op een plek op enige afstand. De spin loopt dan over de draad en versterkt deze met een tweede draad. Hij blijft de draad versterken totdat hij het voelt dat de basislijn sterk genoeg is.
Zodra de basislijn van het spinnenweb sterk genoeg is, laat de spin vanuit het midden van de basislijn een andere draad in de wind. Wanneer deze aan een punt hecht, bevestigt de spin deze aan het midden van de basislijn, wat een Y vormt. Deze bestaande draden vormen de eerste drie radialen van het web. Daarna bevestigt de spin meer radialen aan het web, terwijl hij ervoor zorgt dat de afstand tussen de radialen klein genoeg is voor de spin om gemakkelijk overheen te steken. Zodra de spin klaar is met het bevestigen van de radialen, begint hij cirkelvormige lijnen te leggen. De zijde die voor deze cirkelvormige lijnen wordt gebruikt, is aanvankelijk niet-plakkerig. Nadat hij deze draden heeft gelegd, begint de spin plakkerige cirkelvormige draden te bevestigen, van de periferie naar het midden. Terwijl de spin de plakkerige draden legt, verwijdert hij de niet-plakkerige draden die hij eerder heeft gelegd, omdat ze niet langer nodig zijn.
Doorgaans eten spinnen de zijde van hun webben 's ochtends op, maar laten de basislijn intact. Het maken van webben kost veel energie, omdat zijde gemaakt is van eiwit. Door de zijde op te eten, halen spinnen een deel van de verloren energie terug en proberen ze het eiwit te recyclen.
Niet alle spinnen gebruiken webben om hun prooidieren te vangen. Springspinnen, lynxspinnen en krabspinnen bevestigen hun draden aan vaste punten en gebruiken ze als veiligheidslijnen. Als de spin per ongeluk van een hoogte valt, redt de veiligheidslijn het; de spin klimt de zijde omhoog om terug te keren naar zijn eerdere positie.
De trapdeurspin gebruikt zijn web als schuilplaats en om onverwachte prooidieren te vangen. De trapdeurspin spint een tunnel met een gesloten deur. De ogenblik dat een prooidier over de signaaldraad loopt, komt de spin tevoorschijn en vangt het.
Alle spinnen maken cocons van zijde om hun eieren te beschermen. De cocons helpen de eieren te beschermen tegen vocht, schimmels, hitte en externe schade. Doorgaans blijven spinnen rond hun cocons om ze te beschermen, maar sommigen kunnen de cocons camoufleren en vertrekken.
Spinnen gebruiken zijde ook als vervoermiddel. Ze laten zijdedraden in de bries los en blijven spinnen tot de draad omhoog wordt gedragen door de wind en de spin wegvoert. Deze methode wordt balloning genoemd. Met deze reiswijze verplaatsen spinnen zich naar nieuwe geografische locaties. Bovendien spinnen spinnen brugdraden om korte afstanden af te leggen, zoals die tussen planten.