Langnekschildpadden worden vaker slangnekschildpadden genoemd en zijn inheems in Australië. Hun lange nek trekt zich niet terug in hun pantser zoals bij andere soorten, en ze worden "stinkers" genoemd vanwege hun vermogen om een sterke geur af te geven uit muskklieren wanneer ze worden verschrikt.
Wilde langnekschildpadden
- Langnekschildpadden geven de voorkeur aan het leven in traag stromende modderige wateren in het wild en verzamelen zich soms in groepen buiten het water. Ze zijn even waarschijnlijk individueel te zien, vooral tijdens het jagen of in het water. Langnekschildpadden zijn agressieve carnivoor, maar als er voldoende ruimte is, kunnen ze in het wild samenleven.
Langnekschildpadden als huisdier
- Langnekschildpadden kunnen als huisdier worden gehouden en de minimale eis is een 90 centimeter aquarium. Gevangen of in gevangenschap gekweekte schildpadden kunnen tekenen van agressie vertonen naar andere tankgenoten, vooral in beperkte ruimtes of als ze vechten om voedsel, en dus is het raadzaam om ze individueel als huisdier te houden en niet in groepen, tenzij u een grote buitenverwarmde vijver hebt. Houd langnekschildpadden nooit samen met tropische vis, want de schildpad zal ze opeten.
Baby- en juveniele schildpadden
- Uitkomen en baby-schildpadden kunnen veilig in groepen worden gehouden, maar zodra ze juveniel worden, kunnen ze elkaar gaan knippen om rangorde in de groep vast te stellen. Het is essentieel om de schildpadden voor dit punt te scheiden, aangezien verwonden vatbaar kunnen zijn voor een infectie genaamd pantserrot, wat dodelijk is als het onbehandeld blijft.
