Huisdieren
Een wilde schildpad verzorgen is een avontuur voor degenen die bereid zijn om in te zetten op tijd, kosten en toewijding. Een gewonde of zieke schildpad redden mag alleen worden gedaan door degenen die hebben geleerd om het reptiel op de juiste manier te rehabiliteren. Een schildpad uit zijn natuurlijke habitat halen om er een huisdier van te maken, wordt afgekeurd door wildexperts en is in sommige gebieden illegaal.
Stap 1: Wijd een gebied van je tuin toe aan het habitat van de schildpad. Zelfs kleine schildpadden hebben een grote ruimte nodig om in te verblijven, ten minste een omheining van 6 bij 6 voet. Dit moet een zonnig gebied zijn omdat schildpadden koudbloedige wezens zijn. Het wordt niet aanbevolen om een schildpad binnenshuis te houden, maar als je ervoor kiest om dit te doen, heb je een grote container, een substraat van natuurlijk materiaal en een zonnebadelamp nodig.
Stap 2: Omheining het habitat van de schildpad met een stevige omheining van minstens 60 centimeter hoog. Schildpadden zijn verrassend goede klimmers en uitzonderlijke ontsnappingskunstenaars.
Stap 3: Creëer een kleine vijver binnen het habitat. Een grote plastic ondiepe schaal werkt goed. Het is het beste om de schaal te "verzinken" zodat de rand op gelijke hoogte is met de grond. Helling de vijver in een zachte hoek en plaats een afvoerslang aan de basis. Stop de slang nadat je de vijver hebt gevuld. Je zult de vijver regelmatig moeten legen en opnieuw vullen. Vul de vijver nooit boven het niveau van de koepelhoogte van je schildpad.
Stap 4: Bied schuilplaatsen voor de schildpad. Schildpadden houden ervan te verstoppen en ze hebben een plek nodig om uit de zon te komen wanneer het te heet wordt. Stukken boomstam zijn uitstekend voor dit doel. Je kunt ook overwegen om uitgedroogde moddergrotten voor de schildpad te creëren.
Stap 5: Plant groenten en bessen in de omheining. Doosschildpadden zijn alleseters die de meeste plantaardige materialen eten, evenals wat eiwit. Kies donkergroene groenten zoals boerenkool of raapstelen en cultiveer aardbeien in het habitat. Aanvull het dieet van je schildpad met levende krekels en wormen.
Stap 6: Introduceer je schildpad in een stabiele omgeving. Zodra je habitat compleet is, moet je deze onderhouden. Maak geen grote veranderingen in het habitat, omdat inconsistentie stressvol is voor je reptiel.
Stap 7: Breng je schildpad naar een dierenarts die ervaren is met de verzorging van reptielen. De dierenarts kan veelvoorkomende ziekten bij schildpadden behandelen en eventuele letsels aanpakken die ertoe hebben geleid dat je de schildpad uit het wild hebt gehaald. Volg de instructies van de arts voor nazorg van de schildpad. Je zou jezelf ook moeten informeren over de rehabilitatie van gewonde en zieke schildpadden door lessen te volgen bij gecertificeerde rehabilitatoren.
Stap 8: Let op tekenen van nieuwe ziekten of letsel bij je schildpad. Doosschildpadden lijden veelvuldig aan oorinfecties en ooginfecties. De oren van een schildpad bevinden zich aan de zijkant van zijn hoofd en zijn vlakke gebieden. Als het oorgebied gezwollen raakt, is het waarschijnlijk geïnfecteerd en zal het met antibiotica moeten worden behandeld. Ooginfecties veroorzaken ook zwelling en antibiotica kunnen ook nodig zijn. Antibioticacrème kan worden aangebracht, maar er moet een dierenarts worden geraadpleegd.
Stap 9: Aanvull het dieet van je schildpad met voedsel dat rijk is aan vitamine A en calcium. Schildpadden hebben deze voedingsstoffen nodig om ziekte af te weren. Je kunt ook een sepia bot in het habitat van je schildpad bieden, wat zowel calcium als een voorwerp biedt waarop de schildpad zijn snavel op de juiste lengte kan houden. Huisdierschildpadden ontwikkelen vaak overgroeide snavels wanneer ze niet in een natuurlijke omgeving worden gehouden.
Stap 10: Bereid je habitat voor op de winterslaap van de schildpad. Schildpadden brengen de koelste maanden slapend ondergronds door. Ze graven hun eigen gaten om in te winterslaap, maar je kunt helpen ervoor te zorgen dat ze een zachte laag grond hebben. Ook leggen veel schildpadeigenaren een laag natuurlijk stro over het gebied van het ren waar de winterslaap plaatsvindt voor extra warmte en bescherming.