Huisdieren
Huisdieren
Vrouwelijke cavia's zijn gevoelig voor veel van dezelfde ziekten die mannen treffen, zoals vitamine C-tekort, blaasstenen, ringworm en hitteberoerte. Daarnaast lijdt het voortplantingssysteem van vrouwelijke cavia's vaak aan ziekten die specifiek zijn voor het geslacht. Eigenaren van vrouwelijke cavia's, met name die gebruikt worden in fokprogramma's, zouden zich van deze aandoeningen bewust moeten blijven om gezondheidscomplicaties te vermijden die het dier mogelijk niet kan overwinnen.
Deze ziekte wordt gekenmerkt door verharding en zwelling van de melkklieren wanneer een vrouwelijke cavia haar jongen gave. De melkklieren of tepels worden gezwollen en rood. Ze voelen zich vaak heet aan menselijke aanraking. De aandoening is zeer pijnlijk voor het dier. Vaak zal er een pusachtige substantie die enigszins lijkt op houtkaas uit de tepel sijpelen. Dit is een zeer ernstige aandoening die het vermogen van het dier om haar jongen te gave beperkt. Raadpleeg een dierenarts, die antibiotica kan aanbevelen.
Dierenartsen noemen deze aandoening zwangerschapstoxemie. Een onvoldoende calciumspiegel in het bloed veroorzaakt melkkoorts. Het treft vrouwelijke cavia's in de late zwangerschap of kort na de geboorte. Vrouwen die aan deze aandoening lijden, worden lethargisch en oninteresseerd in normale activiteiten. Een dierenarts kan een intraveneus medicijn met extra calcium toedienen om het onevenwicht te corrigeren.
Dit is nog een andere aandoening die verband houdt met hormonale problemen bij vrouwelijke cavia's. Bekend als alopecia, vrouwelijke cavia's verliezen vaak aanzienlijke hoeveelheden haar tijdens de laatste weken van de zwangerschap. Veterinair onderzoekers vermoeden dat dit wordt veroorzaakt door een hormonale onevenwicht, maar hebben nog geen directe link of potentiële genezing gevonden. In de meeste gevallen groeit het haar binnen een paar weken na de geboorte terug.
Eigenaren zullen deze veelvoorkomende aandoening bij vrouwelijke cavia's mogelijk niet opmerken tenzij de dieren deel uitmaken van een fokprogramma. De exacte oorzaak van eierstokcysten is niet bekend, en de enige aanbevolen preventieve maatregelen omvatten het handhaven van een goede algemene gezondheid. Eierstokcysten vormen zich vaak op beide eierstokken, en elke eierstok heeft gewoonlijk een of meer cysten. Bij dieren die voor fokken worden gebruikt, kan een dierenarts de cysten draineren met een aspiratienaald die wordt geleid door ultrasound. Helaas keren de cysten in de meeste gevallen terug. Voor dieren die niet voor fokken worden gebruikt, raden dierenartsen aan om het dier te steriliseren om de baarmoeder en eierstokken te verwijderen.