De tijgersalamander is een grote amfibie en kan een volwassen lengte van 33 centimeter bereiken. Deze stevige salamander uit de Verenigde Staten is zeer terrestrisch en gemakkelijk te herkennen aan de gele vlekken op zijn bijna zwarte achtergrondkleur. Schildpadden zijn aquatische reptielen en brengen veel tijd onder water door in vijvers en rivieren in de staten. Omdat ze reptielen zijn, hebben schildpadden ook direct zonlicht nodig om hun lichaamstemperatuur te verhogen, terwijl de tijgersalamander actief de zon zal vermijden waar mogelijk. Om verschillende redenen is het het beste om tijgersalamanders niet samen met een van de schildpadsoorten in hetzelfde aquarium te huisvesten.
Aquatische omgevingen
- Salamanders zwemmen niet goed en deze interessante amfibieën kunnen gemakkelijk verdrinken in aquatische omgevingen. Salamanders kunnen ook ziek worden wanneer ze in een semi-aquatisch leefgebied worden gehuisvest. Hoewel schildpadden zonnen op blootliggende stammen en oevers, zijn ze voornamelijk aquatische reptielen en hebben ze water nodig om in te zwemmen en te voeden.
Vochtige omgevingen en dieet
- Salamanders hebben een vochtige en delicate huid waarlangs ze ademen. Deze amfibieën hebben vochtige, maar niet natte, omgevingen nodig om in te leven. Salamanders verkiezen het niet om zichzelf bloot te stellen aan de zon, terwijl schildpadden in de zon moeten zonnen om voldoende op te warmen om te zwemmen en naar voedsel te jagen. Schildpadden stellen zich bloot op warme dagen, terwijl salamanders de vochtige omgevingen opzoeken binnen of onder rottende stammen of bladstreu. Bepaalde schildpadsoorten zullen concurreren met tijgersalamanders om voedselitems, met name regenwormen, waardoor ze de salamander kunnen verwonden of het van voedsel kunnen weerhouden.
Afkoelen
- Terrestrische salamanders hebben een vochtig en zacht substraat nodig om in te graven. Schildpadden hebben aan de andere kant platte stenen of grote stukken boomstam nodig waarop ze kunnen zonnen, of in de volle zon of onder reptielenlampen. Salamanders hebben een gekoeld terrarium nodig tijdens de zomermaanden, terwijl schildpadden warme temperaturen nodig hebben. Salamanders zullen reptielenlichten vermijden die in het terrarium schijnen, terwijl schildpadden er actief naar op zoek zullen gaan.
Ammoniak en fysiek letsel
- Schildpadden hebben harde, hoornachtige bekken en kunnen een tijgersalamander ernstig verwonden. Veel schildpadsoorten voeden zich met amfibieën, en in de beperkte ruimte van een aquarium of terrarium is een tijgersalamander waarschijnlijk zijn ledematen of staart eraf gebeten door een schildpad. Schildpadden produceren een grote hoeveelheid metabool afval, inclusief ammoniak, dat negatief zal uitwerken op de tijgersalamander wanneer het het water in gaat om eitjes te leggen.
Salamanders en watersalamanders