Huisdieren
Huisdieren
De valse tomatenkikker, Dyscophus guineti, is een van de drie ondersoorten van de tomatenkikker. Deze soort is de meest vruchtbare van de drie en kan in het wild worden gevonden in Madagaskar en in gevangenschap wereldwijd. Genoemd naar hun mopsige, rode uiterlijk en hun affiniteit met tomaten, komen tomatenkikkers voor in een scala aan rode en oranje tinten. De valse tomatenkikker staat ook bekend als de Guinets kikker en de Sambava kikker.
Stel een terrarium in voor de kikker met een bak die lijkt op een 38-liter tank. Meerdere kikkers kunnen in een omgeving van deze grootte leven. Het terrarium moet een deksel hebben dat vergrendelt en het moet luchtstroom toestaan, waarom een mesh deksel ideaal is.
Leg 1,25 tot 2,5 cm substraat op de vloer van het leefgebied. Valse tomatenkikkers graven graag in de vochtige grond van hun natuurlijke omgeving. In een kooi kan chemischvrije potgrond worden gebruikt als vloerbedekking, samen met cacaofibers of boomschors.
Rangschik de stokken, bladeren en de waterbak in de tank. De omgeving moet vochtig blijven, tussen 70 en 80 procent luchtvochtigheid, voor de kikker om gezond te blijven. Om dit niveau te behouden, moet de kooi twee keer per dag worden besproeid met een sprayfles.
Stel een warmtepad onder de tank in om ervoor te zorgen dat de omgeving in de lage 27 graden Celsius blijft. Een warmtepad is de beste manier om de temperatuur warm te houden zonder de gezondheid van de kikker in gevaar te brengen. Een warmtep lamp kan zo intense, lokale warmte genereren dat het de huid van een kikker kan uitdrogen.
Rangschik een UVB lamp om acht uur per dag op de tank te gebruiken. De UVB blootstelling helpt de kikker om mineralen op te nemen en te verwerken en verbetert de huidskleur. Te veel lichtblootstelling kan de huid van een kikker uitdrogen, dus de armatuur moet op een timer staan om een overdosis te voorkomen.
Voer de kikker een verscheidenheid aan voedsel. Valse tomatenkikkers eten insecten, waaronder krekels, meelworms en kleine kakkerlakken. Deze insecten kunnen een bestrooiing van mineralen en vitamines krijgen om hun voedingswaarde te verbeteren. Een kikker moet een verscheidenheid aan voedsel krijgen, inclusief groenten zoals kool of broccoli.