Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot sommige dieren die alleen in het voorjaar of onder bepaalde omstandigheden paren, zijn konijnen fervente fokkers die op bijna elk moment kunnen paren. Ze fokken het hele jaar door, en, als geïnduceerde ovulatoren, zal een vrouwelijk konijn in hitte gaan nadat het aan een mannetje is blootgesteld. Dit tempo, samen met een draagtijd van een maand, kan vaak leiden tot verrassende worpen voor konijneigenaren. Het bepalen van wanneer je denkt dat de voedster bevrucht is geweest, en het zoeken naar tekenen dat ze zwanger is, kan je helpen beter te begrijpen wanneer je konijn baby's zal krijgen.
Noteer de datum waarop je denkt dat het vrouwelijke konijn bevrucht is, als je weet dat ze aan een mannetje is blootgesteld. Konijnen kunnen elk moment van het jaar zwanger worden, dus houd een wakend oog op de voedster en let op andere tekenen van zwangerschap, zelfs als het maar kort met een mannetje is geweest.
Tel 25 dagen vanaf het moment dat je denkt dat de dekking heeft plaatsgevonden en markeer het op je kalender, evenals de 32- en 35-daagse markeringen. De meeste konijnen hebben een draagtijd tussen de 28 en 35 dagen. Drieëndertig is het gemiddelde aantal dagen dat een konijn zijn worp draagt.
Analyseer de stemming van het konijn als je denkt dat het zwanger kan zijn. Net als mensen en andere dieren kunnen zwangerschapshormonwisselingen ervoor zorgen dat het dier agressiever gedraagt dan normaal.
Palpeer het konijn om te zien of het zwanger is. Je zou ongeveer 10 dagen na de bevruchting de worp in de buik van de voedster moeten kunnen voelen. Om te palperen, zet je je konijn op een vlakke ondergrond waar het niet vanaf kan vallen. Plaats één hand onder zijn buik, net boven het schaamgebied. Voel zachtjes naar bulten van de grootte van druiven, dit zijn de kits. Als je je niet op je gemak voelt om het konijn zelf te hanteren, breng het dan naar een dierenarts, die zal kunnen palperen en weten of het verwacht.
Kijk naar je konijn om te zien of het zich voorbereidt op de komst van de kits. Aanstaande konijnenmoeders maken een nest van haar en andere materialen in hun kooi. Ze zullen ook het haar rond hun tepels uitrukken zodat de kits makkelijker toegang tot melk hebben.