Huisdieren
Huisdieren
Himalayakonijnen zijn kleine, kenmerkende konijnen die bekend staan om hun rustige temperament. Ze hebben een pluizige voornamelijk witte vacht, met gekleurde gezichten, oren, poten en staarten die meestal zwart zijn, hoewel het mogelijk is om gevangen konijnen met chocolade en lila kleuring te krijgen. Himalayakonijnen houden van mensen, genieten van aandacht en zijn speels. Dit maakt ze tot een zeer populair huisdier. Het fokken van Himalaya's kan echter moeilijk zijn vanwege leeftijdseisen.
Controleer de leeftijd van je konijnen. Een van de redenen dat Himalayakonijnen moeilijk te fokken zijn, is vanwege de strenge leeftijdseisen. Vrouwtjes kunnen niet worden gedekt vóór zes maanden oud, maar moeten worden gedekt vóór de leeftijd van een jaar. Na deze leeftijd vergroeit het bekken van het konijn van nature, wat natuurlijke bevalling onmogelijk maakt. Himalayakonijnen kunnen worden gefokt tot ze drie jaar oud zijn.
Plan een gezondheidscheck bij de dierenarts van het konijn. Praat met de dierenarts over je bedoelingen en vraag om te controleren op potentiële problemen. Je dierenarts kan je een benaderende leeftijd voor je konijn geven en het bekken van het konijn controleren. Ze moeten ook controleren op eventuele onderliggende problemen en je konijn wegen. Het gemiddelde Himalayakonijn weegt twee kilogram, of ongeveer vijf pond (2,3 kg).
Geef je konijn een uitgebalanceerd dieet. Een ondervoed konijn zal niet fokken. Bied je konijn grote hoeveelheden vers hooi, gedroogd konijnenvoer en schoon water. Je moet dit ook aanvullen met vers fruit en groenten, wat de voedingsstoffeninname van je konijn zal verhogen.
Dem het hok van het konijn om ervoor te zorgen dat het warm is. Een buitenhok moet waterdicht zijn en houtsnippers op de vloer hebben om het warm te houden. Een binnenkooi is gemakkelijker warm te houden, maar er moet nog steeds een stro- en houtsnippersgedeelte zijn waar je konijn kan opwarmen en slapen.
Introduceer de konijnen in een neutraal hok, indien mogelijk, of in het hok van het mannetje. Laat ze elkaar ruiken. Himalayakonijnen zijn niet agressief en zullen niet vechten. Echter, één konijn kan dominant worden en de ander belemmeren om te eten of te drinken. Observeer de konijnen om ervoor te zorgen dat beide normaal lijken te gedragen en goed eten.
Houd de dekking in de gaten. Het kan enkele pogingen kosten om dit succesvol te laten zijn. De konijnen kunnen elkaar achtervolgen, en het mannetje kan proberen het vrouwtje aan de verkeerde kant te bestijgen. Wanneer de dekking succesvol is, zal het mannetje het vrouwtje bestijgen en dan naar één kant vallen. Er is meestal een gruizend geluid.
Verplaats het vrouwtje terug naar haar eigen kooi zodra de dekking succesvol is geweest. Voedsters hebben geen vruchtbaarheidscycli en zullen eicellen produceren nadat de dekking heeft plaatsgevonden. Scheid de konijnen ongeveer 8 tot 10 uur om dit te laten plaatsvinden, en laat de konijnen een laatste keer paren.
Wacht tot de 12e dag na het paren. Dit geeft voldoende tijd voor kits om zich in het konijn te ontwikkelen, wat dan gevoeld kan worden. Je kunt de kits zelf misschien voelen door het konijn naar je toe te houden en met je hand over haar buik te wrijven. Als je niet ervaren bent met het palperen van konijnen, breng je konijn dan naar een ervaren fokker of naar je dierenarts voor bevestiging. Laat geen palperen toe na de 12e dag, omdat dit de kits kan beschadigen.