Huisdieren
Huisdieren
Volgens de National Anti-Vivisection Society is de Draize-oogtest een van de manieren waarop chemicaliën in producten op dieren getest worden om hun veiligheid voor menselijk gebruik te bepalen. De Draize Eye Irritant Test gebruikt dieren zoals konijnen om huishoudelijke producten en chemicaliën te testen, met name chemicaliën voor handen en gezicht die de grootste kans hebben in contact te komen met de ogen.
De New England Anti-Vivisection Society rapporteert dat de Draize-test in 1944 werd ontwikkeld door John H. Draize, wetenschapper bij de VS Food & Drug Administration. De test werd voor konijnen ontworpen met een scoreringssysteem om de irritatie van de ogen te beoordelen na het inbrengen van een chemicalieën in het oog en langdurig laten zitten. Technici monitoren de dieren tijdens de test voordat het dier gedood wordt en de interne effecten worden bestudeerd.
Volgens Dr. Hadwen Trust for Humane Research (UK) wordt de test meestal op albinowitte konijnen uitgevoerd. Albino's worden gebruikt vanwege het grote zichtbare oogoppervlak. Het dier wordt aan de nek vastgezet om beweging te voorkomen; klampjes houden het oog open om knipperen te voorkomen. Alleen één oog wordt getest, het andere dient als controle. De chemicalieën wordt op het oog aangebracht en technici monitoren de effecten gedurende een vaste periode. Testen kunnen tot 21 dagen op één dier duren.
De Draize-test wordt in de VS en EU veel gebruikt voor chemicaliëntesten, met data voor regelgeving. Dr. Hadwen Trust: jaarlijks ~4.500 konijnen in de EU. Resultaten helpen de mogelijke schadelijkheid voor menselijk gebruik te meten. Schade aan dieren wordt vastgelegd en gebruikt om de uitkomst op menselijke ogen te schatten.
Volgens de National Anti-Vivisection Society is de Draize-test noch economisch noch wetenschappelijk efficiënt. Kosten zijn hoger dan niet-dieralternatieven; betrouwbaarheid wordt betwijfeld (o.a. Dr. Hadwen Trust). Problemen bij vertaling naar mensen: soortverschillen maken onderzoek vaak geflawd.
Dr. Hadwen Trust: er zijn alternatieven ontwikkeld. In 2009 accepteerde de EU twee niet-dieralternatieven: Bovine Corneal Opacity and Permeability test en Isolated Chicken Eye test.