Huisdieren
Huisdieren
Het kan moeilijk te geloven zijn dat vogelspinnen verwant zijn aan microscopische stofmijten, maar ze zijn beide arachniden – achtpotige arthropoden met twee paren speciale aanhangsels voor voeding, de chelicerae en pedipalps genoemd. In tegenstelling tot stofmijten zijn vogelspinnen echter jachtige carnivoren die levende prooien besluipen. Bevestigd aan hun krachtige chelicerae zijn gifinjecterende kaken en kleine tanden die helpen bij een schadelijke greep.
In plaats van webben te spinnen om insecten te vangen, zoals veel andere spinnen doen, vangt een vogelspin zijn voedsel te voet, wat betekent dat het snel en behendig moet zijn. In het wild eten vogelspinnen allerlei soorten insecten. Grotere vogelspinnen eten kikkers, padden en kleine knaagdieren, en sommige boomsoorten verrassen zelfs kleine vogels. Vogelspinnen sluipen doorgaans 's nachts op hun prooi af en springen erop.
Huisvogelspinnen krijgen doorgaans een dieet dat primair bestaat uit darmgevulde krekels die zijn bestrooid met een vitamien- en mineraalsupplement. Darmvulling verwijst naar het proces van het voeden van insecten met voedzaam voedsel gedurende enkele dagen voordat ze als levend voedsel aan de vogelspin worden aangeboden. Insecten zoals meelwormen kunnen worden gebruikt, maar kakkerlakken kunnen af en toe worden toegevoegd voor variatie. In het geval van grotere vogelspinnen kunnen roze muizen of kleine hagedissen worden aangeboden.
Beperkt door hun smalle maagbuizen kunnen spinnen, net als andere arachniden, geen vast voedsel eten. Spinnen spugen verteringsenzymen uit die helpen hun prooi te vloeibaar maken voor opname. Nadat het zijn prooi heeft verlamd, kauwt een vogelspin het met zijn krachtige chelicerae terwijl het het bedekt met verteringsenzymen. Samentrekking van de spieren rondom de voormaag helpt de vogelspin het vloeibare prooi door zijn rietachtige mond op te zuigen en in de mid-gut te brengen.
Terwijl het zuigende maaggebied in het voorste deel van de vogelspin als een pomp werkt, heeft de mid-gut vele verteringsgebieden genaamd ceca. Deze blinde zakken dienen als opslaggebieden die helpen het vloeibare voedsel verder af te breken en voedingsstoffen te extraheren, die vervolgens in de bloedbaan terechtkomen. Cecale vloeistoffen kunnen het grootste deel van het gewicht van een vogelspin uitmaken.