Huisdieren
Volgens de National Geographic Society heeft de elektrische paling een gespecialiseerd orgaan dat elektriciteit genereert. Deze elektriciteit wordt opgeslagen in cellen die electrocyten worden genoemd. De paling heeft ongeveer 6.000 van deze cellen die als batterijen dienen om de elektriciteit op te slaan tot ze nodig is.
Elektrische palingen leven in modderig en troebel water en hebben een slecht zicht. Volgens het Baltimore Aquarium gebruiken de palingen een lage spanning om hun omgeving waar te nemen en door het water te navigeren. De National Geographic Society vergelijkt dit waarnemingssysteem met een radarsysteem.
Elektrische palingen kunnen de ontlading verhogen tot ongeveer 600 volt wanneer nodig. Dit is gelijk aan vijf keer de elektriciteit die wordt ontladen door een enkel stopcontact in een huis. De elektrische paling gebruikt deze lading om prooi te verdoofden voor consumptie of om roofdieren af te schrikken van aanvallen.
Volgens de National Geographic Society komen mensenelijke sterfgevallen door elektrocutie door een elektrische paling incidenteel voor, maar zijn ze niet algemeen, zelfs niet in het normale bereik van de paling in noordelijk Zuid-Amerika. Er wordt aangenomen dat meerdere schokken hartstilstand kunnen veroorzaken. De elektrische schok kan ook iemand genoeg verdooven om de kans op verdrinking te vergroten, zelfs in ondiep water.
Elektrische palingen kunnen tot 2,5 meter lang worden en tot 20 kg wegen. De paling heeft een lang lichaam met een platte kop met een kleur die meestal varieert tussen groen of grijs met een gele buik. De palingen hebben kieuwen maar verkrijgen veel van de zuurstof die nodig is voor overleving door aan de oppervlakte te komen en lucht te happen. Elektrische palingen voeden zich met kleine vissen en amfibieën, evenals kleine zoogdieren en vogels die in hun wateren avontureren, om prooi te vinden en te verdoofden.