Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot huisdieren zoals honden, katten, vogels en diverse knaagdieren, zijn reptielen niet echt scherp op het zijn van iemands huisdier. Als u op zoek bent om uw leven te delen in een betekenisvolle relatie met een dier dat wederzijds responsief, knuffelig en boeiend is, adviseren herpetologen ervan af een hagedis te kiezen. Reptielgedrag is interessant, en onder ideale omstandigheden gehuisvest, zijn ze leuk om te observeren.
Chinese waterdraken (Physignathus cocincinus), of waterdraken, zijn inheems in de hoog- en laaglandbossen van India, noord- en zuid-China, en zuidoost-Aziatische regio's, waaronder Laos, Vietnam, Cambodja, Thailand en Burma. De groene leguaan (Iguana iguana), of gewone leguaan, zijn inheems in Zuid-Amerika, waaronder Brazilië, Paraguay en Mexico, met deze hagedissen die doorheen Puerto Rico en de Caraïben dwalen. Leguaan is een invasieve soort in de Verenigde Staten en komen veel voor in zuidelijk Florida, inclusief de Keys en Everglades, Hawaii, en de zuidelijke regio's van Texas. Leguanen en waterdraken zijn boomlevende reptielen die het prefereren in bomen te leven, maar Chinese waterdraken doorbrengen ook tijd aan de oevers van zoetwatermeren en -stromen.
Toen gevraagd werd of een waterdraak en een leguaan samen kunnen leven, legt Melissa Kaplan, auteur van "Leguanen voor Dummies", uit dat waterdraken en leguanen veel van dezelfde omgevingsbehoeftes en gewoontes delen; het beslissen of uw leguaan of waterdraak een reptiel-huisgenoot welkom heet, hangt echter af van talloze factoren. De eerste overweging is de grootte van de hagedis en de grootte van de inrichting. Om een gemiddelde volwassen leguaan of waterdraak te huisvesten, moet zijn habitat 1,80 m lang, 1,20 m diep en 1,80 m hoog zijn. Een ander reptiel toevoegen aan die vergelijking en de afmetingen moeten verdubbeld worden. De premisse is dat reptielen van dit type hoog territoriaal zijn en een eigen domein vereisen.
Ontevreden woonomstandigheden zullen zich manifesteren in een verscheidenheid aan ongezonde reacties voor reptielen. Bijvoorbeeld, als een leguaans huis te klein is, zal hij zijn snuit en kaak aan de zijde van zijn inrichting wrijven tot een afschuring ontstaat. Hij zal doorgaan met wrijven tot zijn kaak gebroken is en hij niet kan eten, aldus Kaplan. Samen wonen hangt af van temperament; de reptielen moeten compatibel zijn. Parenstijd is geen ideaal moment voor een introductie, en vrouwtjes zijn net zo agressief als mannetjes tijdens deze tijd. Een andere overweging bij het huisvesten van een leguaan en Chinese waterdraak is de grootte van het dier. Grote hagedissen van elke soort zijn toleranter en voelen zich minder bedroed door kleinere hagedissen. Eenmaal geïntroduceerd, zolang de inrichting groot genoeg is, zouden uw reptielen over tijd prima moeten zijn. Kaplan adviseert om voorbereid te zijn met een tweede inrichting, groot genoeg om een van de twee hagedissen te huisvesten, als de samenwooning niet werkt.
Nadat u uw twee hagedissen buiten de inrichting hebt geïntroduceerd, plaats uw nieuwe gast eerst terug. Laat hem ongeveer een uur wennen aan de omgeving. Daarna plaatst u de 'eigenaar' terug. Hun verblijf moet ingesteld worden met voldoende en ver uit elkaar liggende voerstations, bij voorkeur zodat ze elkaar niet kunnen zien tijdens het eten. De woonruimte heeft verhoogde zon- en slaapplatforms op verschillende hoogtes en buiten elkaar zichtlijn. Deze scheiding geeft uw hagedissen enige alleen tijd. Zelfs met leguanen en waterdraken die al een tijdje samen bloeien, moet u oppassen voor een instinctueel gedrag genaamd agonistische displays. Deze onschuldige uitlating van dominantie kan saai lijken, maar voor reptielen is het een eminent periode van stress, het immuunsysteem deprimerend en resulterend in een additionele vatbaarheid voor infecties, leidend tot ziekte of dood, waarschuwt Kaplan.