Huisdieren
De Braziliaanse driehoenige luiaard ervaart populatiedalingen door verschillende onderling verbonden factoren:
Het natuurlijke habitat van de driehoenige luiaard bestaat uit tropische regenwouden, voornamelijk in Zuid-Amerika. Ontbossing in deze regio's is alarmierend, vooral door veeteelt, infrastructuurontwikkeling en uitbreiding van landbouwactiviteiten. Naarmate hun habitat krimpt, daalt de capaciteit van luiaards om te overleven en te gedijen.
Hoewel sommige landen de driehoenige luiaard wettelijk beschermen, blijft illegale jacht een dreiging. Wilders jagen luiaards voornamelijk voor hun vlees, omdat sommigen luiaardvlees een delicatesse beschouwen. Luiaards slachten ook ten prooi aan illegale verzameling voor de huisdierenhandel, wat individuen uit hun natuurlijke habitat haalt en hen van de juiste zorg onthoudt.
Natuurlijke roofdieren zoals grote katten (jaguars) kunnen luiaards incidentieel jagen. Door habitatvernietiging kunnen luiaards echter in onbekende gebieden dwalen en makkelijkere prooi worden voor roofdieren.
Luiaards vertonen over het algemeen een lage voortplantingssnelheid. Vrouwtjes krijgen maar één nakomeling per 1,5 tot 4 jaar. Hun trage rijping verlengt de tijd die de populatie nodig heeft om effectief op te vullen. Naarmate hun natuurlijke habitat krimpt en hulpbronnen afnemen, kan concurrentie om geschikte partners, voedel en nestplaatsen de voortplanting beperken.
De combinatie van habitatvernietiging, jacht en wildering, illegale huisdierenhandel, lage voortplantingssnelheid, en het effect van habitatfragmentatie op voortplanting, overleving en algemene fitheid tekent een somber plaatje, waardoor de populatie van de Braziliaanse driehoenige luiaard spiraalt naar potentiële devastierende aantallen.