Blauwe vinvissen werden voornamelijk bedreigd vanwege de commerciële walvisvaart. Tijdens de 19e en het begin van de 20e eeuw jaagden jagers op hen vanwege hun waardevolle olie en vlees.
Belangrijke factoren in hun achteruitgang:
- Hoge vraag: Walvisolie werd gebruikt voor verlichting, smering en industriële producten, en blauwe vinvisolie was bijzonder gewaardeerd.
- Geavanceerde technologie: Harpoengeweren en stoomschepen maakten het gemakkelijker om deze snelle, ongrijpbare dieren te jagen.
- Overbejaging: Op het hoogtepunt van de walvisvaart werden jaarlijks honderden blauwe vinvissen gedood, wat een snelle populatie-instorting veroorzaakte.
- Langzame voortplanting: Blauwe vinvissen worden rond de 10 jaar geslachtsrijp en produceren één kalf om de twee tot drie jaar, wat herstel moeilijk maakt.
- Wereldwijde expansie: De walvisvaart verspreidde zich over de Atlantische, Stille en Zuidelijke Oceaan, waardoor populaties wereldwijd afnamen.
In 1966 werd via de Internationale Walvisvaart Commissie een internationaal moratorium op commerciële walvisvaart voor blauwe vinvissen ingesteld. Hoewel sommige populaties langzaam herstellen, lopen blauwe vinvissen nog steeds gevaar door habitatdegradatie, schipaanrijdingen en verstrikking in visgerei.
