Huisdieren
Huisdieren
Toen het Mesozoïsche tijdperk rond 66 miljoen jaar geleden ten einde kwam, wistte een massale uitstervingsgebeurtenis de niet-vliegende dinosauriërs uit en veranderde het leven op aarde. Toch verdween niet alles. Verschillende dierengroepen doorstonden de catastrofe en floreerden gedurende het Cenozoïsche tijdperk.
Kleine zoogdieren behoorden tot de overlevenden. Multituberculaten, groefende wezens die op muizen of spitsmuizen leken, maakten het door. Ook vroege buideldieren — de beuteldragende voorouders van moderne kangoeroes, koala's en wombats — en placenta-zoogdieren, die levende jongen baren gevoed door een placenta, overleefden.
Bepaalde vogelstammen hielden ook stand. Archaeopteryx, de veren dinosaurier die vaak wordt beschouwd als de oudst bekende vogel, vertegenwoordigt deze oude verbinding. Enantiornithes, een groep getande vogels met lange botten staarten, overleefde naast Hesperornithes, vliegloze vogels aangepast aan het zeeleven.
Reptielen bleken bijzonder veerkrachtig. Schildpadden, hagedissen en slangen overleefden allemaal de uitstervingsgebeurtenis en bleven gedurende het Cenozoïsche tijdperk diversifiëren, waarbij ze een breed scala aan habitats over de hele wereld innamen.
Kikkers, salamanders en cecilien — pootloze amfibieën die op wormen lijken — doorstonden ook. Deze groepen bleven gedijen en diversifiëren lang nadat de dinosauriërs verdwenen waren.
Zowel beenvissen, waaronder de meeste moderne vissoorten, als kraakbeenvissen zoals haaien en roggen overleefden de uitsterving. Ze domineerden de mariene en zoetwaterecosystemen in de tijden die volgden.
Insecten zoals kevers, mieren en vliegen hielden stand, evenals schaaldieren zoals krabben, garnalen en kreeften. Weekdieren zoals mosselen, slakken en octopussen overleefden ook en bleven evolueren.
Samen legden deze overlevenden de basis voor de rijke biodiversiteit die we vandaag de dag zien.